tennisnews.gr - Το Τένις στην Ελλάδα | Tennis in Greece | Τα νέα του Τένις | Greek Tennis News

Διαφήμιση
 

Οικογένεια Κανελλοπούλου - Τρεις γενιές τένις (Μέρος Β’)

E-mail Εκτύπωση

AGELIKH-RG web5

Αφήνοντας λίγο πίσω τον πατέρα, κ Δημήτρη Κανελλόπουλο, για το 2ο μέρος του αφιερώματός μας στη γνωστή τενιστική οικογένεια Κανελλοπούλου, συναντήσαμε την Αγγελική Κανελλοπούλου, στον ιστορικό ΟΑ Αθηνών. Η ίδια, με την αφήγησή της, συνέχισε το όμορφο... ταξίδι τενιστικών αναμνήσεων της οικογένειας, που ξεκίνησε ο πάτερας της, ο κ. Δημήτρης Κανελλόπουλος. Ένα σύνολο εμπειριών, που όπως οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές αφηγούνται, άξιζε κάθε κόπο και θυσία, κάθε λεπτό προπόνησης και σταγόνα ιδρώτα…

[Επιμέλεια, κείμενα και υλικό του Νίκου Πελαντάκη, Unick events, Φωτογραφίες αρχείο Α. Κανελλοπούλου]

Το καθοριστικό… στραβοπάτηµα

Είµαστε στο 1971. Ο Δηµήτρης Κανελλόπουλος εργάζεται πλέον ως προπονητής στον ΟΑΑ. Καθώς το σπίτι της οικογένειας βρίσκεται κοντά στον Όµιλο, η πεντάχρονη Αγγελική τον επισκέφτεται συχνά και, ζηλεύοντας τα υπόλοιπα παιδιά που έπαιζαν, θέλει να παίξει κι αυτή τένις. Σε µια από τις πολλές επισκέψεις της, µπλέκεται στο µακρύ παλτό της, στραβοπατάει και χτυπάει στον περιβάλλοντα χώρο. Για να σταµατήσει η µικρή το κλάµα, ο µπαµπάς της τη βάζει στο γήπεδο. Εκείνη την ώρα, όχι µόνο σταµάτησε το κλάµα, αλλά µε το πιάσιµο της ρακέτας για πρώτη φορά, η Αγγελική έκανε την πρώτη συνάντηση… µε την ιστορία! Μετά από αυτό, και καθώς η µικρή «το είχε», η επίσκεψη στα γήπεδα έγινε καθηµερινή και το τένις µπήκε για τα καλά στη ζωή της.

Με συναθλήτρια την Ντενίζ, την κόρη του άλλου προπονητή του ΟΑΑ, κ. Σταύρου Παναγόπουλου, είχαν ξεκινήσει µαζί µια τενιστική πορεία, µε στοιχεία ανταγωνισµού αλλά και φιλίας. «Την εποχή εκείνη, η τότε Οµοσπονδία ήθελε να δηµιουργήσει νέες αθλήτριες, καθώς µονοπωλούσαν το ενδιαφέρον η Αστερή και η Κοτσιά. Έτσι έστελναν πολλές κοπέλες, σε πολλά τουρνουά και σε διάφορες κατηγορίες. Εµείς παίζαµε σε όσες κατηγορίες µπορούσαµε, διότι δεν υπήρχαν άλλες παίκτριες και το βάρος είχε πέσει όλο πάνω µας!», θυµάται χαρακτηριστηκά η κ. Κανελλοπούλου.

ageliki fedcup

Στην ηλικία των 11 η Αγγελική κλήθηκε να συµπληρώνει την 4άδα της Εθνικής µας Οµάδας Fed Cup (µαζί µε Αστερή, Κοτσιά και Παναγοπούλου)! Οι αγώνες έγιναν στο Eastbourne της Μ. Βρετανίας, η ίδια δεν έπαιξε σε αγώνα, όµως η εµπειρία της αυτή, ως η νεαρότερη αθλήτρια στο θεσµό τής έχει µείνει αξέχαστη. Έτσι ξεκίνησαν τα ταξίδια για την Αγγελική, στην οποία αρωγός ήταν ο Όµιλος Αθηνών που πίστεψε στο ταλέντο της.

Στα 13 της περίπου βρέθηκε για έναν ολόκληρο µήνα σε Σχολή προπόνησης στην Τάµπα των ΗΠΑ. Αναφερόµενη στο γεγονός, η ίδια αναπολεί: «πόσο µπροστά ήταν τότε το τένις και ο ΟΑΑ! Είναι σαν να πηγαίνεις σήµερα για έναν µήνα στη Σχολή του Μπολετιέρι, ή της Ενάν, ή του Σάντσεζ».

Το ταλέντο, η θέληση, οι καθηµερινές προπονήσεις µε τον πατέρα της και οι εµπειρίες από µαθήµατα και αγώνες στο εξωτερικό, αποδίδουν καρπούς και το 1980 η Αγγελική, στα 14 της, κατακτά το Πανελλήνιο Πρωτάθληµα, που, αξίζει να σηµειωθεί ότι τότε ήταν πολύ σηµαντικό σε σχέση µε τη σύγχρονη, απαξιώµενη, διοργάνωση! Την ίδια χρονιά παραλαµβάνει από τον ΠΣΑΤ (Πανελλήνιος Σύνδεσµος Αθλητικών Συντακτών) το βραβείο µε τίτλο «αθλήτρια της χρονιάς», κάτι που επαναλήφθηκε το 1985, χρονιά που έφτασε στον 3ο γύρο του Roland Garros! Είναι ή µόνη τενίστρια που έχει παραλάβει αυτό το βραβείο.

AGELIKH-RG web1

Η Αγγελική συνέχισε της επιτυχίες της, ως junior, µε αποκορύφωµα τη 16άδα στα junior του Roland Garros. Η επαφή της µε προπονητές του εξωτερικού, µε νέες τεχνικές προπόνησης (drills) και οι ανταγωνιστικές αθλήτριες ήταν µερικοί από τους λόγους που συνέβαλαν στις διακρίσεις της. Όπως η ίδια αναφέρει, στην Ελλάδα τότε υπήρχαν αρκετοί Έλληνες που γνώριζαν σε βάθος το τένις, κυρίως διότι η γενιά του πατέρα της έπαιζε σε τουρνουά µε πρόσκληση (by invitation), απέναντι στους κορυφαίους παίκτες της εποχής, µε αποτέλεσµα το επίπεδο να είναι εξαιρετικό. Ειδικά ο ΟΑ Αθηνών ήταν ένας Σύλλογος «πολύ µέσα στα πράγµατα» και αξιοσέβαστος διεθνώς! Επίσης υπήρχαν και αρκετές Ελληνίδες παίκτριες που έπαιζαν ανταγωνιστικά, όπως η Καλογεροπούλου, η Ρετζούλα, η Παπαδάκη, η Ζαχαριάδου, κ.α. Τότε όµως άρχισε το τένις να αποκτά την επαγγελµατική µορφή του και για να ανταπεξέλθεις στον ανταγωνισµό έπρεπε να εισέλθεις στους κόλπους του WTA.

Αυτό σήµαινε πολλές συµµετοχές σε τουρνουά στο εξωτερικό και δυνατές αντίπαλοι, µια πραγµατικότητα που έκανε το τένις απαιτητικό και συνάµα ακριβό! Από τις τότε εγχώριες τενίστριες, µόνο η Αγγελική κατάφερε να ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα και να κάνει τη δική της καριέρα. «Το τένις είναι ένα άθληµα που παίζεται µέσα στο γήπεδο. Έχει κανόνες και κανένας δε σου χαρίζει κάτι.

Είναι αξιοκρατικό και όποιος είναι πολύ καλός προχωράει, παραµένει και πάει ψηλά. Δεν χωράει αµφισβητήσεις η πορεία ενός αθλητή. Δεν είναι θέµα τύχης. Κάθε µέρα αποδεικνύεις, αν µπορείς να σταθείς στο άθληµα αυτό και τα πάντα τα κατακτάς µόνος. Αν δεν µπορείς, το...σύστηµα σε αποβάλλει µόνο του. Γι’ αυτό µου αρέσει το τένις!», µας τόνισε η κ. Κανελλοπούλου.

Μια αξιοζήλευτη καριέρα

1985. Η Αγγελική είναι 20 ετών και το τένις στην Ελλάδα είναι πολύ δηµοφιλές. Σε ένα διεθνές τουρνουά, το Ακρόπολις, αγωνίζεται µε την Παραντί στον τελικό. Ο ΟΑ Αθηνών κατακλύζεται από κόσµο (κάτι που είχε να συµβεί από την εποχή του Καλογερόπουλου), το τουρνουά καλύπτεται τηλεοπτικά από την ΕΡΤ και η Ελληνίδα κάνει το θαύµα της και κερδίζει στο 3ο σετ τον τελικό. Από τότε ξεκινά η απογείωση του ονόµατός της, αλλά και του τένις, εξαιτίας µιας... κοπελίτσας µε φούστα και κορδέλα! Η διαφορετικότητα του αθλήµατος έφερε και τους χορηγούς! Μια τηλεοπτική διαφήµιση µε τη Rexona παλιότερα είχε σταθεί η αφορµή η τότε Ε.Φ.Ι. (Ελληνικής Φίλαθλης Ιδιότητας) να την τιµωρήσει µε 2ετή αποκλεισµό από ελληνικές διοργανώσεις, καθώς δεν ήταν ακόµη επαγγελµατίας και δεν επιτρέποταν να κάνει διαφηµίσεις…

AGELIKH-RG web4

«Το κυνήγι των τουρνουά και των βαθµών σε ΗΠΑ, Αυστραλία, Ευρώπη είχε τεράστιο οικονοµικό κόστος. Για µένα οι χορηγοί ήταν ζωτικής σηµασίας. Εξαιτίας τους έκανα τα ταξίδια στο εξωτερικό, καθώς η οικογενειά µου τότε δεν είχε τεράστια οικονοµική άνεση. Αλλά στην Ελλάδα, δυστυχώς, όταν κάποιος προοδεύει, οι υπόλοιποι προσπαθούν να κάνουν τα πάντα να τον εµποδίσουν», µας είπε η ίδια, µε κάποια δόση πικρίας.

Η Αγγελική φυσικά δε σταµάτησε ούτε για µια µέρα να παίζει τένις και ευτυχώς µε τις παρεµβάσεις του πατέρα της, της Οµοσπονδίας, του ΟΑΑ, των εφηµερίδων, αλλά και του επαγγελµατικού χαρακτήρα που έπαιρνε το τένις, η «ανούσια» αυτή απόφαση της Ε.Φ.Ι. εξαφανίστηκε και η «αθώωση» (λες και έκανε κακούργηµα) της αθλήτριας ήταν άµεση!

Αφήνουµε την ελληνική πραγµατικότητα και πάµε στο παγκόσµιο στερέωµα.

Η πρώτη συµµετοχή της στα προκριµατικά του Γαλλικού Όπεν συνοδεύτηκε από ήττα στον 3ο προκριµατικό γύρο, κάτι που στοίχισε ψυχολογικά στην Ελληνίδα Πρωταθλήτρια, αλλά ευτυχώς για λίγο. Το ταλέντο της Αγγελικής αρχίζει να µεταφράζεται σε Ranking και οι στόχοι του Νο300, 200, 100 ξεπερνιούνται.

Έτσι ερχόµαστε στο σηµείο που έχει φτάσει Νο45 κόσµου! Οι συµµετοχές έγιναν συνεχείς σε τουρνουά Grand Slam (πλην του Αυστραλιανού, διότι ήταν πανάκριβα τα εισιτήρια και το θεωρούσαν υποδεέστερο των άλλων), µιας και η βαθµολογία της την έστελνε απευθείας στα 128άρια ταµπλό των Major, κάτι που επίσης σήµαινε ότι βρίσκοταν για σηµαντικό διάστηµα στην πρώτη 100άδα. Σπουδαιότερη στιγµή στην καρίερα της ήταν το 1985, ο 3ος γύρος στο Roland Garros, εκεί όπου έχασε από την πασίγνωστη Chris Evert (η οποία στην πορεία κατέκτησε και το τρόπαιο). Έπαιξε µε κορυφαία ονόµατα της εποχής όπως οι Sabatini, Maleeva, Navratilova και πολλές άλλες. Στα 19 της κέρδισε την 14χρονη τότε Steffi Graf, µε 7-5, 6-2, στο Τάραντο της Ιταλίας, όταν η Γερµανίδα έκανε τα πρώτα της βήµατα! Το γεγονός ότι αθλήτριες αυτού του βεληνεκούς είχαν παντα ένα επιτελείο γύρω τους, δεν οδήγησε ποτέ την Αγγελική, να νοιώθει µειονεκτικά σε σχέση µε εκείνες. Με µερικές µάλιστα υπήρχε και φιλική σχέση. Η ίδια µας λέει: «για να σταθείς στο χώρο του τένις και να διακριθείς, δε χρειάζεται µόνο να είσαι µια άριστη παίκτρια, αλλά και να έχεις µια άρτια προσωπικότητα, µια δυνατή προσωπικότητα που να µπορεί να αντιµετωπίζει όλα τα απρόοπτα, να πιστεύεις στον εαυτό σου και φυσικά να είσαι περήφανη. Εγώ, ως Ελληνίδα, είχα την περηφάνεια σε περίσσεια!

Όταν έπαιζα, ήµουν µόνη. Ακούγοντας το “The Greek tennis player”, αυτό µε έκανε να αισθάνοµαι καλύτερα».

aggelikh rg2

Η Αγγελική, έκανε το γύρο του κόσµου αρκετές φορές (Αθήνα – Βραζίλια – ΗΠΑ – Τόκυο – Ταϊλάνδη, ένα χαρακτηριστικό tour), σχεδιάζοντας τους αγώνες της πάντα µαζί µε τον πατέρα της και λαµβάνοντας πάντα υπόψη την αγωνιστική κατάστασή της. Φυσικά, µε τον τρόπο της, «ταξίδεψε» και την πατρίδα της, την Ελλάδα, σε ολόκληρο τον κόσµο. Σ’ αυτή την επίπονη µεν, ονειρεµένη δε, διαδικασία η Αγγελική είχε δίπλα της πολλές εταιρίες – χορηγούς, όπως τα ρούχα Lacoste, αρχικά τη Donnay και έπειτα την Prince για πολλά χρόνια, την Interamerican και φυσικά την AVIN (υπήξε από από τους πρώτους χορηγούς), οι οποίες βοήθησαν σε µεγάλο βαθµό τα ταξίδια αλλά και την πορεία της. Η ίδια αποφάσισε να σταµατήσει το τένις το 1991, ενώ ήταν 25 ετών και Νο120 κόσµου, προς µεγάλη έκπληξη όλων!

Ενώ αυτό σήµερα θα φάνταζε ουτοπικό, µιας και οι σύγχρονες αθλήτριες αποδίδουν το καλύτερο τένις τους σε ώριµες ηλικίες, άνω των 22-25 ετών, στην εποχή της Κανελλοπούλου οι κορυφαίες αθλήτριες διακρίνονταν από τα 16 τους και στα 25 τους θεωρούνταν έτοιµες να… δύσουν! Βλέποντας ότι το Νο40 είναι το «ταβάνι» της και ότι δύσκολα θα έκανε κάτι καλύτερο, σε συνδυασµό µε τη συσσωρευµένη κούραση όλων των ετών και τον υψηλό πλέον ανταγωνισµό στο τένις, η Αγγελική, που δεν ήθελε ποτέ να βλέπει τον εαυτό της να κουράζεται, εγκαταλείπει τα γήπεδα. Η αποχώρησή της µε το κεφάλι ψηλά ήταν µια καθαρά δική της επιλογή, µε επόµενο βασικό στόχο τη δηµιουργία της δικής της οικογένειας. Τη σκυτάλη στο ελληνικό τένις ανέλαβαν κυρίως η Χριστίνα Παπαδάκη – µε αξιόλογη πορεία- και κάποιες άλλες αθλήτριες της εποχής (Όλγα Τσαρµποπούλου, Χριστίνα Ζαχαριάδου), πριν πάρει την Ελλάδα στους ώµους της η Λένα Δανιηλίδου.

 Το τένις τότε και σήμερα

Το τένις της εποχής της Αγγελικής σε σχέση µε το σύγχρονο έχει µεν διαφορές στο παιχνίδι λόγω των νέων τεχνολογιών στον εξοπλισµό, αλλά το prestige και η λάµψη είναι στοιχεία που πάντα διέκρινε σε κάθε εποχή! Ίσως παλιότερα να ήταν πιο αριστοκρατικό, αλλά πλέον η εκλαΐκευση του αθλήµατος έχει χώρο και για τους... «VIP», αλλά και για τον απλό θεατή που του αρέσει να το παρακολουθεί. Γι’ αυτό άλλωστε βλέπουµε ένα τουρνουά όπως το Wimbledon, να το παρακολουθούν 700.000 συνολικά θεατές, χωρίς αυτό να χάνει την κοσµικότητά του! «Πηγαίνοντας πρόσφατα σε ένα τουρνουά στο Παλέρµο µε τη Μαρία, συνάντησα εκεί τον ίδιο επιδιαιτητή που είχα και εγώ πριν 20 χρόνια! Σαν να µην άλλαξε τίποτα! Αυτό που σίγουρα έχει αλλάξει είναι η ψυχρότητα και η γραφειοκρατία που διακρίνει πλέον τα περισσότερα τουρνουά, σε σχέση µε το ζεστό, οικογενειακό κλίµα, που αναδύοταν στο παρελθόν», σηµειώνει σχετικά η Αγγελική Κανελλοπούλου.

Στη συνέχεια αναρωτηθήκαµε γιατί σε κάθε εποχή, υπάρχει µόνο µια εκπρόσωπος της Ελλάδας στο διεθνές τένις και να η απάντηση: «Στη χώρα µας υπάρχει µια λάθος αντίληψη: ότι σε κάθε ταλέντο στο τένις από τη µικρή ηλικία του, όλα του τα χρωστάνε! Δεν του χρωστάει κανείς τίποτα. Ή θα επιλέξει να γίνει επαγγελµατίας τενίστας, ή όχι. Οφείλουν να κάνουν θυσίες, τόσο το ταλέντο, όσο και η οικογένειά του. Και όχι ο Σύλλογος, που µπορεί να βοηθήσει µέχρι ένα σηµείο, οµοίως το Κράτος και η Οµοσµπονδία, που σίγουρα δεν µπορούν να κάνουν το κάθε παιδί επαγγελµατία! Απαιτείται καθηµερινός προγραµµατισµός, που απουσιάζει από το ελληνικό τένις, ένα πλάνο που θα τα βοηθήσει να κάνουν µια σωστή χρονιά µε στόχους. Κι αυτό δε πρέπει να γίνεται από γονείς που πιστεύουν ότι τα ξέρουν όλα, µε αποτέλεσµα να χάνει 2-3 χρόνια σηµαντικά το παιδί!

Σήµερα το δίληµµα τένις ή σχολείο έχει αρκετές λύσεις. Αρχικά να τονίσουµε ότι πρέπει τα παιδιά να έχουν φυσικά µια στοιχειώδη µόρφωση, που θα τα βοηθήσει και στην προσωπικότητά τους γενικότερα και να βγάλουν µέχρι και την Γ’ Γυµνασίου, που θεωρείται

η βασική µόρφωση. Έπειτα ακολουθεί η εξειδίκευση και η επιλογή των σπουδών, που η σύγχρονη παιδεία επιτρέπει να την ολοκληρώσεις, ενώ κάνεις πρωταθλητισµό. Εγώ για παράδειγµα, που δεν είχα τέτοια δυνατότητα στην εποχή µου, έβγαλα όλο το Λύκειο, αλλά αυτό µε καθυστέρησε 2 χρόνια και ίσως να έφτανα στην κορυφαία 20άδα αντί για 40άδα!»

AGELIKH-RG web

«Πάλι μπλέξαμε...»

Το επόµενο βήµα της Αγγελικής δεν είχε καµιά σχέση µε το τένις, αλλά µε την οικογένεια και τα «κοινά». Παντρεύεται τον Κώστα Σάκκαρη και µετά το πρώτο παιδί, µπαίνει στη ζωή της η πολιτική και το 1994 ο Δήµος Αθηναίων, δίπλα στον τότε Δήµαρχο Δηµήτρη Αβραµόπουλο.

Εκεί παραµένει 6 χρόνια στο ΔΣ (από γραµµατέας µέχρι Αντιδήµαρχος), µε διάφορες τενιστικές δράσεις στη θητεία της (µίνι τένις, street tennis κ.ά.) και όχι µόνο (δηµιουργία του ποδηλατικού γύρου, σύγχρονες παιδικές χαρές, είσοδος χορηγών). Όσο γίνονταν αυτά η Μαρία (το ένα από τα 3 παιδιά της) µεγαλώνε. «Η Μαρία δεν µπήκε στο τένις επειδή την έβαλα εγώ, ούτε επειδή η µαµά της έπαιζε τένις. Η Μαρία µπήκε στο τένις µόνη της», µας είπε κατηγορηµατικά. Η Μαρία, από µικρή ήταν φύσει αθλητικό παιδί, µε σπουδαίες επιδόσεις σε όλα τα αθλήµατα και ιδιαίτερη λατρεία στο ποδόσφαιρο (δεν ξεκόλλαγε από τα γήπεδα). Οι επιδόσεις της στο µπαλέτο ήταν... πηγές γέλιου για όλη την οικογένεια, το καράτε δεν της άρεσε και µε αφορµή µια φίλη της, που έκανε τένις σε group στο Ψυχικό µε τον Ηλία Σίµο, ζήτησε να παίξει κι εκείνη.

Η Αγγελική άφηνε τη µικρή και έφευγε για δουλειές. Μετά από λίγο καιρό, ο Σίµος την πλησιάζει και την ενηµερώνει ότι η «µικρή» ήταν καλή και ότι ζητά 4 φορές την εβδοµάδα τένις! Στα 5 της η Μαρία µπαίνει σε 2 group και ζητά το Σαββατοκύριακο να παίζει µε τον παππού της στον ΟΑΑ. Εκεί την είδε και ο Νίκος Ροβάς και ο Γιάννης Βλάχος και όλοι συµφώνησαν ότι η Μαρία πρέπει να παίξει τένις.

Σε µια συζήτηση µεταξύ Κανελλόπουλου και Κανελλοπούλου, ο παππούς αναφώνησε: «Πάλι µπλέξαµε...», και εννοούσε ότι και η Μαρία, η τρίτη πλεόν γενειά, θα έπρεπε να ασχοληθεί µε το τένις. Στην αρχή η µαµά Αγγελική δεν ήθελε, όµως η προτροπή του πρεσβύτερου, ότι «ο Θεός έστειλε ένα ακόµη χάρισµα και ότι εσύ µόνο κέρδισες από το τένις» ήταν αρκετά, για να ξεκινήσει, ξανά, η ... περιπέτεια!

Η Αγγελική ποτέ δεν έβαλε τη µικρή Μαρία να παίξει σε αγώνες από πολύ µικρή ηλικία. Οι προπονήσεις σε καθηµερινή βάση συνεχίζονταν στην προπονητική οµάδα του ΟΑΑ, αλλά και στον παππού!

Στα 11 της, πλέον, η Μαρία ταξιδεύει στη Λαµία, όπου τότε γινόταν ένα µεγάλο τουρνουά junior στα κλειστά γήπεδα της έκθεσης. Μη γνωρίζοντας το επίπεδο του ελληνικού τένις, η οικογένεια ξεκινά µε ένα σακίδιο για ένα... Σαββατοκύριακο τένις στη Λαµία. Η µικρή οµως κέρδιζε διαρκώς και από τα προκριµατικά έφτασε στον τελικό!

Εκεί έχασε µεν από τη Μιχαλοπούλου, αλλά το τένις είχε γίνει πια η ζωή της...! (συνεχίζεται)

AGELIKH-kaklamanakis1 


nikos-about1

Ο Νίκος Πελαντάκης είναι ο ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας Unick events, μέσα από την οποία διαχειρίζεται και προωθεί το Tennis Marathon™ Event σε όλο τον κόσμο.
Εργάζεται στον χώρο του τένις εδώ και δεκαπέντε χρόνια, σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων όπως διοργάνωση εκδηλώσεων, εκδόσεις, μάρκετινγκ, κάλυψη τενιστικών διοργανώσεων με την ιδιότητα του δημοσιογράφου και του φωτογράφου, προπονητική, διδασκαλία.
Το 2003 υπήρξε ο συνιδρυτής της εταιρίας Pelpan Group. Για τα επόμενα δέκα χρόνια εργάστηκε πάνω σε πολλά προγράμματα, τα περισσότερα από αυτά με επίκεντρο το τένις, με γνώμονα την έμπνευση, την καινοτομία και την πρωτοτυπία: Το 2004 «ανακάλυψε» και «εισήγαγε» το Beach Tennis στην Ελλάδα. Επίσης δημιούργησε το TennisWeekend, ένα πρότυπο σεμινάριο για ερασιτέχνες παίκτες, ενώ υπήρξε ο διοργανωτής της Athens Tennis Expo 2012, της πρώτης έκθεσης για το τένις στην Ελλάδα. Το 2011 εμπνεύστηκε το Tennis Marathon™ Event, το οποίο έχει ήδη καθιερώσει στην Ελλάδα.
Ο Νίκος, μέχρι σήμερα, έχει σχεδιάσει, προγραμματίσει και υλοποιήσει περί τις 100 επιτυχημένες εκδηλώσεις (τένις, beach tennis, κοινωνικές και προωθητικές εκδηλώσεις) ανά την Ελλάδα, με αξιοσημείωτες χορηγίες και σημαντικό αριθμό συμμετεχόντων.
Παράλληλα έχει σχεδιάσει, επιμεληθεί και εκδώσει έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, οδηγούς και καταλόγους. Επί δέκα χρόνια υπήρξε ο εκδότης του Tennis Society, του μοναδικού ελληνικού περιοδικού για το τένις, όπως και της ομώνυμης ηλεκτρονικής έκδοσης.
Το 2013 ο Νίκος ίδρυσε την εταιρία Unick events, με σκοπό να διαδώσει μερικές από τις ιδέες και τις γνώσεις του σε όλο τον κόσμο, με αφετηρία το Tennis Marathon™ Event.
Ο Νίκος είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στην Αντισφαίριση, καθώς και στην Άσκηση, Ευρωστία και Υγεία. Έχει εργαστεί ως προπονητής και καθηγητής Φυσικής Αγωγής σε αρκετούς οργανισμούς, εταιρίες και Εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Υπήρξε προσκεκλημένος ομιλητής σε Σεμινάρια και Διαλέξεις. Είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Εκδοτών Περιοδικών στην ΕΕ (FAEP).
Ο Νίκος έχει επίσης εργαστεί ως εθελοντής τόσο στους Ολυμπιακούς Αγώνες "Σύνδεΰ 2000", όσο και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Έχει επιπλέον συμμετάσχει εθελοντικά, ως αθλητής, στην εκδήλωση "Αναβίωση των Αρχαίων Ολυμπιακών", στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, το 1997. Το 2001 βραβεύτηκε από την Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής "Αθήνα 2004" για τις υπηρεσίες του ως εθελοντής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. 

Νίκος Πελαντάκης

 

Διαφήμιση
Νίκος Πελαντάκης
Νίκος Πελαντάκης

Ο Νίκος Πελαντάκης είναι ο ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας Unick events, μέσα από την οποία διαχειρίζεται και προωθεί το Tennis Marathon™ Event σε όλο τον κόσμο.
Εργάζεται στον χώρο του τένις εδώ και δεκαπέντε χρόνια, σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων όπως διοργάνωση εκδηλώσεων, εκδόσεις, μάρκετινγκ, κάλυψη τενιστικών διοργανώσεων με την ιδιότητα του δημοσιογράφου και του φωτογράφου, προπονητική, διδασκαλία.

Το 2003 υπήρξε ο συνιδρυτής της εταιρίας Pelpan Group. Για τα επόμενα δέκα χρόνια εργάστηκε πάνω σε πολλά προγράμματα, τα περισσότερα από αυτά με επίκεντρο το τένις, με γνώμονα την έμπνευση, την καινοτομία και την πρωτοτυπία: Το 2004 «ανακάλυψε» και «εισήγαγε» το Beach Tennis στην Ελλάδα. Επίσης δημιούργησε το TennisWeekend, ένα πρότυπο σεμινάριο για ερασιτέχνες παίκτες, ενώ υπήρξε ο διοργανωτής της Athens Tennis Expo 2012, της πρώτης έκθεσης για το τένις στην Ελλάδα. Το 2011 εμπνεύστηκε το Tennis Marathon™ Event, το οποίο έχει ήδη καθιερώσει στην Ελλάδα.

Ο Νίκος, μέχρι σήμερα, έχει σχεδιάσει, προγραμματίσει και υλοποιήσει περί τις 100 επιτυχημένες εκδηλώσεις (τένις, beach tennis, κοινωνικές και προωθητικές εκδηλώσεις) ανά την Ελλάδα, με αξιοσημείωτες χορηγίες και σημαντικό αριθμό συμμετεχόντων.

Παράλληλα έχει σχεδιάσει, επιμεληθεί και εκδώσει έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, οδηγούς και καταλόγους. Επί δέκα χρόνια υπήρξε ο εκδότης του Tennis Society, του μοναδικού ελληνικού περιοδικού για το τένις, όπως και της ομώνυμης ηλεκτρονικής έκδοσης.

Το 2013 ο Νίκος ίδρυσε την εταιρία Unick events, με σκοπό να διαδώσει μερικές από τις ιδέες και τις γνώσεις του σε όλο τον κόσμο, με αφετηρία το Tennis Marathon™ Event.
Ο Νίκος είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στην Αντισφαίριση, καθώς και στην Άσκηση, Ευρωστία και Υγεία. Έχει εργαστεί ως προπονητής και καθηγητής Φυσικής Αγωγής σε αρκετούς οργανισμούς, εταιρίες και Εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Υπήρξε προσκεκλημένος ομιλητής σε Σεμινάρια και Διαλέξεις. Είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Εκδοτών Περιοδικών στην ΕΕ (FAEP).
Ο Νίκος έχει επίσης εργαστεί ως εθελοντής τόσο στους Ολυμπιακούς Αγώνες "Σύνδεΰ 2000", όσο και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Έχει επιπλέον συμμετάσχει εθελοντικά, ως αθλητής, στην εκδήλωση "Αναβίωση των Αρχαίων Ολυμπιακών", στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, το 1997. Το 2001 βραβεύτηκε από την Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής "Αθήνα 2004" για τις υπηρεσίες του ως εθελοντής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000.

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

latest-atp-videos

Διαφήμιση

Διαφήμιση