Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Ένα παιδί σήμερα μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να δει είκοσι διαφορετικά βίντεο. Να αλλάξει εικόνα, θέμα, ήχο και πληροφορία με μία κίνηση του αντίχειρα. Αν κάτι δεν του τραβήξει αμέσως το ενδιαφέρον, απλώς συνεχίζει.
Αναλύει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Η αναμέτρηση του Alexander Zverev με τον Ben Shelton δεν είναι απλώς μια σύγκρουση δύο παικτών με εξαιρετικό σερβίς και μεγάλη δύναμη. Είναι μια αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο διαφορετικές αγωνιστικές λογικές.
Η νέα αγωνιστική σεζόν ξεκινά και μαζί της ξεκινά ξανά ο σχεδιασμός: περισσότερες προπονήσεις, περισσότερες ώρες στο γήπεδο, αγωνιστικοί στόχοι, τουρνουά και προσδοκίες.
Το ερώτημα όμως είναι άλλο: ξέρουμε πραγματικά τι χρειάζεται να αναπτύξουμε σε έναν νεαρό τενίστα και, κυρίως, πότε;
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Ζητάμε από τους αθλητές να αλλάξουν. Είμαστε όμως έτοιμοι να αλλάξουμε κι εμείς;
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Ο αθλητισμός έχει αλλάξει πολύ. Κι όμως, ενώ σχεδόν όλα γύρω μας εξελίσσονται, ο τρόπος με τον οποίο διοικούνται αρκετοί αθλητικοί οργανισμοί παραμένει συχνά εγκλωβισμένος σε μια άλλη εποχή.
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Η αφορμή για αυτό το άρθρο ήταν μια συζήτηση που είχα πριν από λίγες ημέρες με τον Γιώργο Καλοβελώνη. Κάποια στιγμή μου είπε μια φράση που δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό μου: «Στην Ελλάδα γίνεσαι εύκολα πολύ καλός.»
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Ενόψει των Πανελληνίων Πρωταθλημάτων που είναι σε εξέλιξη, σκέφτηκα ότι είναι μια καλή στιγμή να μιλήσουμε για κάτι που συχνά επηρεάζει την πορεία ενός αθλητή περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε.
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Έχω ξανασχοληθεί με αυτό το θέμα. Και όχι μία φορά.
Έχω ξαναγράψει για το πώς πρέπει να είναι η σύγχρονη προπονητική στο τένις. Για το ότι η προπόνηση δεν είναι ένα ωραίο drill, ένα εντυπωσιακό βίντεο, ένα δυνατό forehand στην κάμερα ή ένα reel που μαζεύει likes.
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Υπάρχουν στιγμές που μια φράση ενός μεγάλου αθλητή ανοίγει μια συζήτηση που στον αθλητισμό συχνά αποφεύγουμε.
Ο Carlos Alcaraz είπε πρόσφατα κάτι απλό, αλλά βαθύ: δεν θέλει να γίνει σκλάβος του τένις. Δεν θέλει η ζωή του να περιοριστεί μόνο σε προπονήσεις, τουρνουά, πίεση, προσδοκίες και αποτελέσματα.
Η φράση αυτή λειτούργησε μέσα μου σαν ερέθισμα. Όχι γιατί δεν είχα ξανασκεφτεί το θέμα, αλλά γιατί με έφερε ξανά μπροστά σε μια προσωπική εμπειρία που μου πήρε χρόνια να κατανοήσω πραγματικά.
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης / Power Fitness 4 Tennis
Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή κάτι που βλέπω ακόμη πολύ συχνά στα γήπεδα: προπονητές να εφαρμόζουν στα σημερινά παιδιά την ίδια προπόνηση που έκαναν σε αυτούς οι προπονητές και οι γυμναστές τους πριν από 15,20 ή ακόμα και 30 χρόνια. Χωρίς επανεξέταση. Χωρίς προσαρμογή. Χωρίς σύνδεση με τις πραγματικές απαιτήσεις του σύγχρονου τένις.
HOT TAGS:
