"Νιώθω απίθανα. Είναι το τουρνουά που πάντα ονειρευόμουν να κερδίσω. Φέτος ήταν πολύ διαφορετικά από πέρσι, που έφτασα εδώ ως πρωταθλητής του Χάλε, αλλά έχασα στα προημιτελικά. Τις τελευταίες εβδομάδες ένιωθα πολύ καλά στο γήπεδο και κάθε μέρα κινούμουν όλο και καλύτερα. Μπορεί να μην έκλαψα, η συναισθματική φόρτιση όμως ήταν μεγάλη. Μόνο εγώ και η ομάδα μου ξέρουμε τι έχω περάσει εκτός γηπέδου, οπότε κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν. Μερικές φορές μου ήταν πολύ δύσκολο και πνευματικά να πάω για προπόνηση. Στους αγώνες νιώθω πως αποσυνδέομαι τελείως από τον έξω κόσμο, οπότε μπορώ να παίξω καλά, με βοηθάει αυτό. Επίσης είχα την οικογένειά μου εδώ και τους είμαι πραγματικά ευγνώμων", είπε ο Sinner στη συνέντευξη Τύπου μετά την κατάκτηση του Wimbledon. 

Για το rivalry με τον Alcaraz, σχολίασε: "Δεν είναι εύκολο να παίζεις με κάποιον που σε έχει κερδίσει τόσες πολλές φορές. Ταυτόχρονα όμως, σε κάθε αγώνας μας ένιωθα ότι ήμουν κοντά στο να τον κερδίσω. Δεν άφησα να με πάρουν από κάτω αυτές οι νίκες, γιατί πάντα θεωρούσα τον Alcaraz ανώτερο από μένα. Προσπάθησα να προετοιμαστώ καλά, γιατί ήξερα πως είχα πολλές προκλήσεις να αντιμετωπίσω, και δεν μιλάω μόνο για τον Carlos, αλλά και για τους άλλους παίκτες."

Δεν θεωρεί πως έχει πιάσει ακόμα το πικ του: "Χαίρομαι που η δουλειά αποδίδει και νιώθω ότι στα 23 μου, ακόμα δεν έχω φτάσει στο αποκορύφωμά μου. Ελπίζω να συνεχίσω να βελτιώνομαι, αλλά είναι σημαντικό να υπάρχουν παίκτες σαν τον Alcaraz απέναντί μου, για να συνεχίσουμε να τα δίνουμε όλα."

Για το πως ξεπέρασε την ήττα στο Roland Garros: "Αυτό είναι το μέρος για το οποίο είμαι περισσότερο περήφανος. Δεν ήταν εύκολο. Προσπάθησα να δεχτώ την κατάσταση όπως ήταν και να είμαι εντάξει με τον εαυτό μου. Αυτά τα πράγματα μπορούν να συμβούν και νομίζω είναι καλύτερο να χάνεις έτσι από το να κερδίζεις 2 games σε όλο το ματς. Ξεκίνησα ξανά να προπονούμαι σκληρά μετά το Παρίσι και δεν ήθελα να απογοητευτώ επειδή έχασα για τόσο λίγο ένα Grand Slam."

Αυτός ήταν ο πρώτος του Grand Slam τίτλος εκτός hardcourt: "Η αγαπημένη μου επιφάνεια είναι η σκληρή, αλλά ήξερα ότι μπορώ να παίξω και στις άλλες επιφάνειες. Στο χώμα ένιωθα ότι η σωματική μου διαπλάση δεν ήταν ιδανική στην αρχή της καριέρας μου, όμως φέτος ήμουν πολύ καλός. Έπαιξα για 5,5 ώρες με τον Alcaraz και αυτό ήταν ένα μεγάλο βήμα για την καριέρα μου. Η νίκη μου εδώ είναι το πιο ξεχωριστό πράγμα που υπάρxει, αλλά δεν το συγκρίνω με τις άλλες επιφάνειες. Το Wimbledon είναι διαφορετικό. Πάντα πίστευα ότι το παιχνίδι μου προσαρμόζεται καλά στο γρασίδι."