Ο Ελβετός θρύλος βρίσκεται στο Νιούπορτ, όπου είχε την ευκαιρία όχι μόνο να μιλήσει στους δημοσιογράφους, αλλά και να πατήσει ξανά στο γρασίδι και να δείξει ότι η σχέση του με το τένις παραμένει ζωντανή.

Η είσοδός του στο Hall of Fame αποτελεί για τον ίδιο έναν διαφορετικό, ξεχωριστό τρόπο αναγνώρισης.

"Αυτό είναι σημαντικό. Μου πήρε πολλές ώρες παίζοντας τένις και πολλά χρόνια για να φτάσω μέχρι εδώ. Είναι σαν το τελευταίο “hurrah”, οπότε είμαι πάρα πολύ ενθουσιασμένος", δήλωσε.

Ο Federer παραδέχθηκε πως όταν αγωνιζόταν δεν σκεφτόταν ιδιαίτερα το Hall of Fame, όμως σήμερα θα ήθελε η συγκεκριμένη διάκριση να λειτουργεί ως έμπνευση για τις επόμενες γενιές: "Θα ήθελα οι νεαροί τενίστες του μέλλοντος να σκέφτονται: θέλω να γίνω Νο.1 στον κόσμο, θέλω να μπω στο Hall of Fame."

Παράλληλα, στάθηκε στη διαφορετική κουλτούρα που υπάρχει γύρω από τον θεσμό στην Ευρώπη: "Στην Ελβετία και στην Ευρώπη δεν είμαστε τόσο συνηθισμένοι σε όλη αυτή την έννοια του Hall of Fame. Είναι κάτι αμερικανικό, αλλά θεωρώ ότι είναι πραγματικά καλό. Διατηρούν πολύ καλά την ιστορία του αθλήματος."

"Έμαθα μέσα από τις δύσκολες στιγμές"

Κοιτάζοντας πίσω στην καριέρα του, ο Federer θυμήθηκε την πορεία προς την κορυφή και την πίεση που συνοδεύει την προσπάθεια να γίνει κάποιος Νο.1 στον κόσμο, να κατακτήσει το Wimbledon ή να θριαμβεύσει στη Νέα Υόρκη.

"Η άνοδος προς το άγνωστο είναι πολύ, πολύ δύσκολη. Το να γίνεις Νο.1 στον κόσμο, πρωταθλητής στο Wimbledon ή να κερδίσεις στη Νέα Υόρκη είναι πολύ δύσκολο".

Όταν, όμως, έφτασε στην κορυφή, τα πράγματα έγιναν σε έναν βαθμό πιο ξεκάθαρα: "Το να το διατηρήσω ήταν πιο ξεκάθαρο, γιατί γνώριζα τι έπρεπε να κάνω. Και μετά ερχόταν ξανά το άγνωστο: πώς επιστρέφω; Πώς σηκώνομαι ξανά μετά από μια ήττα; Πώς επιστρέφω μετά από μια επέμβαση;"

Οι δυσκολίες αυτές, όπως εξήγησε, αποτέλεσαν σημαντικό κομμάτι της εξέλιξής του: "Έμαθα πολλά μέσα από αυτές τις στιγμές. Και ίσως αυτό να ήταν, τουλάχιστον εν μέρει, που με έκανε μέλος του Hall of Fame."

Ο ίδιος θυμάται ότι από πολύ μικρός είχε τη νοοτροπία του νικητή: "Ένιωθα νικητής από πολύ νωρίς. Μου άρεσε να παίζω στο κεντρικό court. Προτιμούσα το κεντρικό από το 5 ή το 18. Ήθελα να είμαι αυτός ο άνθρωπος."

"Δεν είμαι ο τύπος που αποσύρεται και επιστρέφει"

Ο Φέντερερ ήταν ξεκάθαρος πως δεν σκέφτεται επιστροφή στην επαγγελματική δράση, κάτι που απέρριψε κατηγορηματικά και λίγες πριν μέρες πριν από τη Νέα Υόρκη.

Μετά από μια καριέρα που ολοκληρώθηκε λίγο πριν κλείσει τα 40 του χρόνια και έπειτα από πέντε επεμβάσεις στο γόνατο, θεωρεί πως το σώμα του έχει πλέον ανάγκη από ξεκούραση.

"Ίσως να ήταν διαφορετικά αν το σώμα μου ήταν εντελώς καλά. Αν ξυπνούσα το πρωί και σκεφτόμουν: “Θεέ μου, ακόμα χτυπάω την μπάλα πολύ καλά”. Το σώμα μου και το γόνατό μου έχουν περάσει πέντε επεμβάσεις και αυτό το γόνατο είναι κουρασμένο. Του αξίζει να ξεκουραστεί.

"Έπαιξα μέχρι σχεδόν τα 40. Έβγαλα ό,τι μπορούσα από το λεμόνι και ήξερα ότι στο τέλος είχε έρθει εκείνη η στιγμή. Δεν είμαι ο τύπος ανθρώπου που αποσύρεται και επιστρέφει."

"Πιστεύω ότι εξερεύνησα τα όριά μου σε όλη μου την καριέρα. Τώρα βρίσκομαι στο επόμενο κεφάλαιο της ζωής μου. Εκείνο το κεφάλαιο έχει κλείσει και έχει κλείσει με όμορφο τρόπο."

Η αγάπη για το τένις πάντως σε καμία περίπτωση δεν έχει φύγει: "Λατρεύω ακόμα να παίζω. Λατρεύω την αίσθηση της μπάλας και των χορδών. Μου αρέσει να βλέπω τα σχήματα και όλα όσα μπορώ να δημιουργήσω με τη ρακέτα μου."

"Ακόμα απολαμβάνω πάρα πολύ να παίζω τένις. Στην πραγματικότητα, για μένα είναι πιο διασκεδαστικό να χτυπάω μπάλες παρά να παίζω πόντους. Μου αρέσει το slice, να κάνω πράγματα που έχουν ευαισθησία. Δεν χρειάζεται να χτυπάω την μπάλα με όλη μου τη δύναμη. Αυτό είναι λιγότερο διασκεδαστικό."

Και όταν παίζει μπροστά σε κοινό, οι αναμνήσεις επιστρέφουν: "Όταν μπορώ να παίξω μπροστά σε κόσμο, ταξιδεύω μέσα από τις αναμνήσεις. Είναι σαν μια φιλική υπενθύμιση. Εκείνες ήταν οι καλές εποχές και μερικές φορές είναι όμορφο να επιστρέφεις σε αυτές."

Η κληρονομιά που θέλει να αφήσει

Ο Federer δεν θέλει η κληρονομιά του να περιοριστεί στους τίτλους και τα ρεκόρ: "Ελπίζω να εκπροσώπησα σωστά το άθλημα και να τους αρέσει να με βλέπουν να παίζω ή να παρακολουθούν τις καλύτερες στιγμές μου τα επόμενα χρόνια. Αλλά πάνω απ' όλα, ελπίζω να βοήθησα ώστε το άθλημα να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση."

"Είμαι χαρούμενος που έζησα αυτή τη ζωή και ελπίζω ότι ενέπνευσα παιδιά και νέους να πάρουν μια ρακέτα, να αθληθούν και να βγουν εκεί έξω. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι. Είμαι πολύ χαρούμενος και περήφανος γι' αυτό."

Δεν αποκλείει ρόλο κάπτεν στο Laver Cup

Όσο για το μέλλον του στο τένις, ο Federer δεν κλείνει την πόρτα σε έναν πιο ενεργό ρόλο. Ένα από τα ενδεχόμενα που εξετάζει είναι να αναλάβει κάποια στιγμή χρέη αρχηγού στη Laver Cup.

"Στο μέλλον, ίσως ο ρόλος του αρχηγού είναι κάτι που θα μπορούσα σίγουρα να εξετάσω", ανέφερε σχετικά.

Αντίθετα, δεν βλέπει προς το παρόν τον εαυτό του ως προπονητή: "Όχι τώρα, γιατί είμαι πολύ απασχολημένος. Τα παιδιά μου χρειάζονται όλη μου την προσοχή, έχω πολλά projects και αγαπώ τον χρόνο και τη ζωή μου με τη γυναίκα μου. 

Αυτό που θα ήθελα πολύ να συνεχίσω να κάνω, είναι να υποστηρίζω τους juniors με κάποιον τρόπο και να είμαι μέντορας στο μέλλον. Είμαι πάντα ανοιχτός σε αυτό. Αν είναι με την Swiss Tennis ή με ακαδημίες όπως αυτή του Ράφα ή άλλες, αν χρειάζονται τη βοήθειά μου, είμαι πάντα ανοιχτός σε αυτές τις κλήσεις. Θα ήθελα να επιστρέψω κάτι στο άθλημα."

"Το 2017 με τον Nadal ήταν ένα όνειρο"

Από τις μεγαλύτερες αναμνήσεις της καριέρας του παραμένει φυσικά ο τελικός του Australian Open το 2017 απέναντι στον Rafael Nadal.

"Ήταν ένας απίστευτος αγώνας. Δεν πίστευα ότι είχα μέσα μου κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή, ειδικά μετά την επιστροφή από το 3-1 και όλες τις δυσκολίες που είχα αντιμετωπίσει απέναντι στον Rafa."

Ολόκληρη η διοργάνωση είχε ξεχωριστή σημασία: "Έπαιξα απίστευτο τένις και μπορούσα να παίρνω την μπάλα πολύ νωρίς. Νομίζω ότι αυτό δείχνει πως η δουλειά στις προπονήσεις αποδίδει."

Ο Federer αναφέρθηκε στη μεγάλη περίοδο προετοιμασίας που είχε ακολουθήσει στα τέλη του 2016: "Είχα δυόμισι μήνες απίστευτων προπονήσεων στα τέλη του 2016, κάτι που συνήθως δεν έχουμε. Όλα αυτά απέδωσαν σε εκείνο το απίστευτο τουρνουά επιστροφής."

Και φυσικά, ο τελευταίος πόντος του πέμπτου σετ έχει μείνει ανεξίτηλος στη μνήμη του: "Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Είναι ανάμεσα στους καλύτερους αγώνες και τα καλύτερα τουρνουά ολόκληρης της καριέρας μου. Ο πόντος που έπαιξα στο τέλος του πέμπτου σετ ήταν ο καλύτερος πόντος όλων των εποχών. Φυσικά και ήταν. Και ήταν απαραίτητος."

"Ο χρόνος θα δείξει αν Sinner και Alcaraz μπορούν να φτάσουν τόσο ψηλά"

Τέλος, ο Federer μίλησε για τη σύγχρονη αντιπαλότητα ανάμεσα στον Sinner και τον Alcaraz. Ο Ελβετός δεν θέλησε να κάνει προβλέψεις για το αν οι δύο νεαροί πρωταθλητές μπορούν να φτάσουν στα επίπεδα επιτυχίας που είχε η δική του γενιά.

"Δεν ξέρω αν μπορούν να φτάσουν στα επίπεδα επιτυχίας που είχαμε εμείς. Οι αριθμοί θα το δείξουν στο μέλλον. Δεν ξέρω. Πρέπει να παίζεις πολύ καλά για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα."

Παρά την κυριαρχία τους σήμερα, ο Federer θυμίζει πως το τένις είναι ένα άθλημα που αλλάζει διαρκώς: "Αν σήμερα φαίνεται ότι δεν έχουν αντιπάλους, θα εξαρτηθεί από το αν θα εμφανιστούν νέοι μεγάλοι αντίπαλοι, από το πόσο δύσκολο θα γίνει για εκείνους να συνεχίσουν να κερδίζουν τόσο συχνά και από το αν θα μείνουν μακριά από τραυματισμούς. Η ζωή είναι απρόβλεπτη και το τένις είναι σκληρό."