"Προσπαθούσα να είμαι ήρεμος, αλλά απλά ξεγελούσα τον εαυτό μου για να αντέξω την πίεση. Όταν αποκλείστηκε ο Sinner, δεν κοιμήθηκα καθόλου το βράδυ. Ευτυχώς, την επόμενη μέρα έπαιζα απόγευμα, απέναντι στον Quentin Halys, οπότε μπόρεσα και κοιμήθηκα αρκετές ώρες μέσα στην ημέρα. Αλλά συνέβη και το άλλο: ο αγώνας πριν από τον δικό μου ήταν η ήττα του Djokovic", είπε ο Zverev στο Sky Sports της Γερμανίας.

Και συνέχισε: "Αυτό ήταν το χειρότερο παιχνίδι που έπαιξα στο τουρνουά, με τον Halys. Ήμουν αγχωμένος, δεν ένιωθα άνετα, δεν έπαιξα καλά και δεν σέρβιρα καλά. Ήταν ο μοναδικός αγώνας στο τουρνουά που δεν σέρβιρα καλά. Όταν τον κέρδισα ανακουφίστηκα και σκέφτηκα ότι το ξεπέρασα κι αυτό. Ειλικρινά, ήταν η πιο αγχωτική εβδομάδα της ζωής μου. Ξαφνικά έγινα το μεγάλο φαβορί, κάτι που δεν μου είχε συμβεί ποτέ σε Grand Slam. Ήξερα όμως ότι αν έπαιζα καλά, αν έδειχνα το τένις που έδειξα όλη τη χρονιά, θα μπορούσα και θα έπρεπε να το κερδίσω. Διαχειρίστηκα καλά αυτή την πίεση ως τον τελικό. Στον τελικό ήμουν πολύ αγχωμένος, αλλά και εκεί στις κρίσιμες στιγμές έπαιξα καλά. Το καλύτερό μου σετ ήταν το 5ο."

Δείγμα της νευρικότητάς του στον τελικό ήταν και οι κράμπες που είχε: "Δεν είχα καθόλου κούραση. Σωματικά θα μπορούσα να βγάλω άλλα 5 σετ. Οι κράμπες που είχα δεν είχαν να κάνουν με τη φυστική κατάσταση, γιατί αν ήταν αυτό θα ένιωθα κούραση στο τέλος του αγώνα. Όπως έχω πει ξανά, ήταν πνευματικό. Ήμουν πολύ αγχωμένος, έπαιζα σε έναν τελικό Grand Slam και ήμουν το φαβορί. Δεν είχα κερδίσει ποτέ Grand Slam επίσης. Αν βρισκόμουν τώρα στην ίδια κατάσταση, πιστεύω ότι θα ήμουν πιο χαλαρός και θα μπορούσα να το απολαύσω περισσότερο."

Για το πως αυτός ο τίτλος μπορεί να αλλάξει την καριέρα του και την αντιμετώπισή του σε μεγάλους τελικούς: "Πιστεύω ότι ψυχολογικά θα είναι όλα διαφορετικά. Ακόμα και αν παίξω έναν τελικό με τον Sinner ή τον Alcaraz και δεν πάνε καλά τα πράγματα, ξέρω ότι έχω ένα Grand Slam. Κανείς δεν μπορεί να μου το πάρει αυτό. Η καριέρα μου δεν έχει τελειώσει ακόμα και ελπίζω πως θα μπορώ να παίζω για τα 10 επόμενα χρόνια και να μιλήσουμε μετά γι' αυτό. Θέλω να συνεχίσω να παίζω και να κερδίζω μεγάλα τουρνουά. Και ελπίζω να μην είναι αυτό το τελευταίο μου Grand Slam."

Τώρα ακολουθεί το Wimbledon, με τον Zverev να δυσκολεύεται αρκετά στο γρασίδι στην καριέρα του: "Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη για το γρασίδι, ο κόσμος νομίζει ότι έχει να κάνει με το επιθετικό παιχνίδι, αλλά το πιο σημαντικό είναι να μπορείς να κινείσαι άνετα σ' αυτή την επιφάνεια. Εγώ, που είμαι 2 μέτρα και ζυγίζω 95 κιλά, δεν μπορώ να το κάνω εύκολα αυτό. Έπαιξα πολύ καλά στο γρασίδι το 2024 και τότε ένιωθα καλύτερα από ποτέ. Αλλά γλίστρησα και τραυματίστηκα στο γόνατο. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν μόνο στο γρασίδι. Σε γρήγορες επιφάνειες γενικά μπορώ να παίξω καλά. Κέρδισα το Paris-Bercy πριν 2 χρόνια. Ήταν πιθανότατα το γρηγορότερο court που είχαμε στα σκληρά τα τελευταία 10 χρόνια. Κέρισα το Σινσινάτι, επίσης πολύ γρήγορη επιφάνεια. Και η επιφάνεια στο Τόκιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν γρήγορη. Δεν έχω πρόβλημα με την ταχύτητα, αλλά με την κίνηση. Αυτό είναι το μόνο πρόβλημα που πρέπει να λύσω."

Τέλος, ρωτήθηκε τι είναι σημαντικότερο, το χρυσό μετάλλιο ή το Grand Slam: "Το χρυσό είναι πιο δύσκολο να το κατακτήσεις, οι Ολυμπιακοί γίνονται μια φορά κάθε 4 χρόνια. Πολλοί σπουδαίοι παίκτες δεν κατάφεραν να κερδίσουν χρυσό μετάλλιο. Επίσης δεν το κερδίζεις μόνο για τον εαυτό σου, έχεις μια ολόκληρη χώρα από πίσω σου. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι κάτι ξεχωριστό, για μένα είναι σημαντικότερο."