Οι Alcaraz και Sinner έχουν ξεφύγει τα τελευταία χρόνια και μοιάζουν ασταμάτητοι. Ο Musetti, που έδειξε το 2025 πολύ μεγάλες δυνατότητες, ειδικά στο χώμα, θέλει να μπορέσει σε πρώτη φάση να γίνει 3ος της παρέας και, επιπλέον, να μικρύνει την απόσταση που έχει δημιουργηθεί.

"Φέτος, είδαμε την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο και όλους τους υπόλοιπους. Έχω κάνει σημαντικές προσθήκες στην ομάδα μου και θα προσπαθήσω να κινηθώ προς αυτή την κατεύθυνση, να γεφυρώσω αυτό το κενό που ήταν προφανές αυτή τη χρονιά. Ελπίζω να μπορέσω να βρεθώ στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο μέλλον", είπε ο Musetti στη μικτή ζώνη των βραβείων Gazzetta dello Sport, όπου βραβεύτηκε αυτή την εβδομάδα ως ο αθλητής της χρονιάς.

Όταν ρωτήθηκε για τους στόχους του πάντως, δεν ανέφερε αριθμούς, παρά μόνο ένα πράγμα, να γίνει πιο επιθετικός παίκτης: "Δουλεύω σκληρά για να γίνω πιο επιθετικός. Είναι απαραίτητο στο σύγχρονο τένις. Πιστεύω ότι οι ικανότητές μου μπορούν να πάνε προς αυτή την κατεύθυνση: όχι μόνο να μπορώ να επιτίθεμαι από θέσεις άμυνας, αλλά και να ξεκινάω με πιο επιθετικά χτυπήματα τον πόντο."

Για την προσθήκη του προπονητή Jose Perlas στην ομάδα του: "Είναι μια σημαντική προσωπικότητα και πιστεύω ότι μπορεί να φέρει το κάτι παραπάνω, μαζί με τον προπονητή μου για χρόνια, (Simone) Tartarini. Πιστεύω ότι η συνεργασία μας μπορεί να οδηγήσει σε πρόοδο και σε οριστικό άλμα στην ποιότητα που αναζητώ. Ξεκινήσαμε την προετοιμασία πριν από δύο εβδομάδα, δουλεύουμε σκληρά και έχω πολύ καλό προαίσθημα. Ο πρώτος σταθμός θα είναι η Αυστραλία και είμαι γεμάτος καλές προθέσεις γι' αυτή τη σεζόν."

Για τις καλύτερες στιγμές της φετινής του σεζόν: "Έχω πολλές εικόνες στο μυαλό μου. Ο τελικός του Monte-Carlo, o ημιτελικός του Roland Garros, η είσοδος στο Top 10. Η καλύτερη στιγμή ωστόσο, ήταν η υποδοχή από τον κόσμο στο Τορίνο και η νίκη επί του De Minaur (στο ATP Finals). Είναι δύσκολο να περιγράψω με λόγια αυτή τη στιγμή."

Για την κατάκτηση του Davis Cup από την Ιταλία, παρότι δεν αγωνίστηκε στους τελικούς: "Μιλούσα κάθε μέρα με τα παιδιά, γιατί είμαστε πολύ καλοί φίλοι εκτός από συμπαίκτες. Μοιραστήκαμε πολλά εντός και εκτός γηπέδου. Ήταν μια ξεχωριστή εποχή για μένα γιατί η σύντροφός μου περίμενε τον Leandro και ήταν κοντά στο να γεννήσει. Ήταν όμως πολύ έντονο και συγκινήθηκα όταν το κέρδισαν τα παιδιά, επειδή είμαι ιδιαίτερα δεμένος με όλους, ειδικά τον Flavio (Cobolli). Είναι σαν αδερφός μου και χάρηκα πολύ που εκείνος, μαζί με τον Matteo (Berrettini), ηγήθηκαν της ομάδας και την οδήγησαν στο τρίτο συνεχόμενο Davis Cup."