HOT TAGS:Νέα σεζόν, ίδιος προπονητής;
Ζητάμε από τους αθλητές να αλλάξουν. Είμαστε όμως έτοιμοι να αλλάξουμε κι εμείς;
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Φίλες και φίλοι,
Μέσα από τα φετινά άρθρα μου προσπάθησα να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις, εμπειρίες και προβληματισμούς γύρω από την προπόνηση, την εξέλιξη των αθλητών και τον δικό μας ρόλο ως προπονητών. Όχι για να δώσω έτοιμες απαντήσεις, αλλά για να ανοίξω ερωτήματα που αφορούν πρώτα εμένα και μετά όλους όσοι βρισκόμαστε καθημερινά στο γήπεδο.
Θέλω, με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω θερμά τους ιδιοκτήτες και όλη την ομάδα του TennisNews.gr, που φιλοξενούν τα άρθρα μου και μου δίνουν το βήμα να επικοινωνώ μαζί σας, να καταθέτω τις απόψεις μου και να συμμετέχω σε έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την προπονητική και το ελληνικό τένις. Η εμπιστοσύνη τους δεν είναι για μένα καθόλου αυτονόητη.
Αυτό είναι το τελευταίο άρθρο της φετινής σεζόν και μου φάνηκε σωστό να κλείσει αυτή η διαδρομή κοιτάζοντας, αυτή τη φορά, όχι τους αθλητές μας, αλλά εμάς τους ίδιους.
Στο τέλος κάθε σεζόν, οι προπονητές κάνουμε τον απολογισμό των αθλητών μας.
Ποιος προχώρησε, ποιος έμεινε πίσω, ποιος δεν δούλεψε όσο έπρεπε και ποιος, τελικά, δεν το ήθελε αρκετά.
Υπάρχει όμως μια ερώτηση που κάνουμε πολύ πιο σπάνια:
Εμείς, ως προπονητές, πόσο καλύτεροι γίναμε αυτή τη χρονιά;
Τι μάθαμε; Τι αλλάξαμε; Ποια βεβαιότητά μας τολμήσαμε να αμφισβητήσουμε;
Γιατί, αν τον Σεπτέμβριο επιστρέψουμε με τις ίδιες ασκήσεις, τις ίδιες φράσεις και τις ίδιες απαντήσεις, τότε η νέα σεζόν θα είναι καινούργια μόνο στο ημερολόγιο.
Και όταν λέω «εμείς», βάζω πρώτο τον εαυτό μου.
Μετά από πολλά χρόνια στο γήπεδο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι να μη γνωρίζεις. Είναι να αρχίσεις να πιστεύεις ότι γνωρίζεις αρκετά.
Η εμπειρία είναι πολύτιμη. Μπορεί όμως και να μας βολέψει. Να μας κρατήσει μέσα σε όσα ήδη ξέρουμε και να μας κάνει να επαναλαμβάνουμε όσα κάποτε λειτούργησαν, χωρίς να εξετάζουμε αν εξακολουθούν να λειτουργούν σήμερα.
Το παιχνίδι αλλάζει. Τα παιδιά αλλάζουν. Οι απαιτήσεις αλλάζουν.
Αν δεν αλλάζουμε κι εμείς, κάποια στιγμή η εμπειρία μας γίνεται απλώς συνήθεια.
Οι περισσότεροι προπονητές αγαπάμε αυτό που κάνουμε. Η αγάπη μας όμως για την προπονητική δεν φαίνεται μόνο από τις ώρες που περνάμε στο γήπεδο, την κούραση ή τις προσωπικές θυσίες.
Φαίνεται και από το αν παραμένουμε περίεργοι. Από το αν, στο τέλος μιας προπόνησης, αναρωτιόμαστε ειλικρινά:
Σήμερα βοήθησα τον αθλητή να μάθει ή απλώς ολοκλήρωσα ακόμη μία προπόνηση;
Φαίνεται από το αν μπορούμε να δεχτούμε ότι μια άσκηση που χρησιμοποιούμε χρόνια ίσως να μην προσφέρει πια αυτό που νομίζουμε. Ότι μια οδηγία που επαναλαμβάνουμε συνεχώς μπορεί να εξυπηρετεί περισσότερο τη δική μας ανάγκη να ελέγξουμε την προπόνηση και λιγότερο την ανάγκη του αθλητή να μάθει.
Η αγάπη χωρίς περιέργεια εύκολα γίνεται ρουτίνα.
Και η φιλοδοξία χωρίς σχέδιο μένει απλώς μια ευχή.
Στην προπονητική είναι εύκολο να συγκρινόμαστε με τους άλλους. Ποιος έχει τους καλύτερους αθλητές, ποιος έχει περισσότερες επιτυχίες, ποιος ακούγεται περισσότερο. Κι εγώ έχω μπει πολλές φορές σε αυτή τη διαδικασία.
Η σύγκριση όμως δεν έχει τέλος και σπάνια μας κάνει πραγματικά καλύτερους.
Ο ουσιαστικός επαγγελματικός ανταγωνισμός δεν είναι με τον διπλανό μας. Είναι με αυτό που ήμασταν χθες.
Το ζητούμενο δεν είναι να αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι από κάποιον συνάδελφο. Είναι να μαθαίνουμε, να δοκιμάζουμε, να αμφισβητούμε όσα θεωρούσαμε δεδομένα και να γινόμαστε περισσότερο χρήσιμοι για τους αθλητές μας.
Αυτός είναι ο ανταγωνισμός που έχει πραγματική αξία.
Για να συμβεί όμως αυτό, χρειάζεται να προσέξουμε και ορισμένες φράσεις που όλοι έχουμε πει κατά καιρούς:
«Τα παιδιά σήμερα δεν ακούνε».
«Δεν έχει συγκέντρωση».
«Στον αγώνα δεν κάνει τίποτα από όσα δουλεύουμε».
«Δεν το θέλει αρκετά».
Μερικές φορές μπορεί να είναι αλήθεια. Πριν το πούμε όμως, αξίζει να κάνουμε ακόμη μία ερώτηση:
Ποιο μέρος αυτής της εικόνας ανήκει σε εμένα;
Μήπως το παιδί δεν ακούει επειδή εμείς μιλάμε πάρα πολύ;
Μήπως δεν μεταφέρει κάτι στον αγώνα επειδή στην προπόνηση έμαθε να εκτελεί τις δικές μας απαντήσεις και όχι να βρίσκει τις δικές του;
Μήπως δεν δεσμεύεται σε έναν στόχο επειδή ο στόχος ήταν εξαρχής περισσότερο δικός μας παρά δικός του;
Αυτοκριτική δεν σημαίνει ότι ο προπονητής ευθύνεται για κάθε ήττα, κάθε λάθος ή κάθε επιλογή του αθλητή. Σημαίνει ότι κοιτάζει πρώτα τι θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά, πριν καταφύγει σε μια εύκολη εξήγηση.
Η αλλαγή δεν θα έρθει επειδή θα πούμε τον Αύγουστο, «τη νέα σεζόν θέλω να γίνω καλύτερος».
Χρειάζεται κάτι πιο συγκεκριμένο.
Τι θα σταματήσω να κάνω επειδή δεν βοηθά πλέον;
Τι θέλω πραγματικά να μάθω;
Ποια αλλαγή θα εφαρμόσω στην καθημερινή μου προπόνηση;
Η επιμόρφωση μπορεί να έρθει μέσα από ένα σεμινάριο, ένα βιβλίο, μια συζήτηση ή την παρατήρηση ενός αγώνα. Αξία όμως αποκτά όταν αλλάζει κάτι μέσα στο γήπεδο.
Γιατί επιμόρφωση δεν είναι μόνο όσα ακούσαμε.
Είναι όσα εφαρμόσαμε.
Τον Σεπτέμβριο οι μπάλες θα είναι καινούργιες. Τα προγράμματα θα αλλάξουν, θα μπουν νέοι στόχοι και θα γίνουν οι συνηθισμένες μεγάλες δηλώσεις για τη χρονιά που ξεκινά.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν θα αλλάξει κάτι και σε εμάς.
Πριν ζητήσουμε από τα παιδιά να δεσμευτούν περισσότερο, ίσως πρέπει να αποφασίσουμε πού θα δεσμευτούμε εμείς. Τι θα μάθουμε, τι θα αλλάξουμε και τι θα αφήσουμε πίσω.
Οι αθλητές μας δεν χρειάζονται έναν προπονητή που τα γνωρίζει όλα.
Χρειάζονται έναν προπονητή που συνεχίζει να ψάχνει, να μαθαίνει και να εξελίσσεται.
Γιατί και για τον προπονητή, το «θέλω» δεν αρκεί.
Καλό καλοκαίρι!
| Δημήτριος Κ. Καναβαράκης Προπονητής Τένις Α΄ Επιπέδου – Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Γ.Γ.Α.). Κωδικός Μητρώου: Κ379. Εκπαίδευση:
Προπονητική Διαδρομή:
Εξειδίκευση:
Επιμορφωτική Δράση:
Συνεργασία με αθλητές/τριες: Μερικοί από τους αθλητές-αθλήτριες μου που έχει συνεργαστεί, είτε σαν προπονητής, είτε σαν γυμναστής, είτε και τα δύο ταυτόχρονα: Καλοβελώνης Μάρκος, Ξυλάς Γιάννης, Βογάσαρη Δέσποινα, Σκορίλας Αλέξανδρος, Μίκος Κωνσταντίνος, Σχοινάς Στέφανος, Κυπριώτης Βαγγέλης, Γκλαβάς Χρήστος, Ταράσης Γιώργος, Λυμπέρης Άρης, Χαϊδεμένος Γιώργος, Τσεκούρας Πάνος, Σημαιοφορίδης Χάρης , Καλαιτζάκης Αντώνης, Μαρκαντωνάκης Αντώνης, Αργυροκαστρίτη Μαριάννα, Καρβούνη Βασιλική, Πετρουλά Δανάη, Μαρκεζίνη Ιωάννα, Αρκαδιανού Άννα, Λουκαρέας Δημήτρης, Τριάντης Βαγγέλης, Φούζας Χάρης, Γραμματικάκης Πάνος, Καναβαράκη Ραφαέλα, Γκλαβά Αγγελίνα, Νικολούδης Χρήστος, Λαφαζάνος Άρης, Παναγιώτου Άρης, Τσεκούρα Έλενα, Κουμουτσέα Δήμητρα, Ρεντούμη Μαρία, Παπανίκας Σωτήρης κ.α. Επαγγελματικές Συνδέσεις:
|
 |
