HOT TAGS:Το γαλακτικό δεν είναι ο εχθρός. Η άγνοια είναι.
Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης / Power Fitness 4 Tennis
Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή κάτι που βλέπω ακόμη πολύ συχνά στα γήπεδα: προπονητές να εφαρμόζουν στα σημερινά παιδιά την ίδια προπόνηση που έκαναν σε αυτούς οι προπονητές και οι γυμναστές τους πριν από 15,20 ή ακόμα και 30 χρόνια. Χωρίς επανεξέταση. Χωρίς προσαρμογή. Χωρίς σύνδεση με τις πραγματικές απαιτήσεις του σύγχρονου τένις.
Δυστυχώς την ίδια στιγμή, οι γονείς απ’ έξω κοιτούν κατενθουσιασμένοι που βλέπουν τα παιδιά τους εξαντλημένα και νομίζουν ότι παρακολουθούν «ηρωική προπόνηση». Ότι τα παιδιά τους γίνονται πιο δυνατά. Ότι οι προπονητές κάνουν καταπληκτική δουλειά. Μόνο που πολλές φορές αυτό που βλέπουν δεν είναι σύγχρονη προπόνηση. Είναι απλώς παλιά ταλαιπωρία με καινούρια φόρμα.
Και αυτό, πλέον, δεν είναι απλώς ξεπερασμένο. Είναι απαράδεκτο!
Βρισκόμαστε στο 5-5 του τρίτου σετ.
Ένα μεγάλο ράλι μόλις τελείωσε. Τα πόδια βαραίνουν, η ανάσα ανεβαίνει, η συγκέντρωση αρχίζει να θολώνει. Από την κερκίδα ακούγεται η γνωστή οδηγία:
«Κούνα τα πόδια σου! Μείνε χαμηλά!».
Σωστό.
Μόνο που ο παίκτης εκείνη τη στιγμή νιώθει ότι τα πόδια του έχουν κολλήσει στο γήπεδο.
Και κάπου εκεί εμφανίζεται η πιο κλασική δικαιολογία των τελευταίων δεκαετιών:
«Γέμισαν τα πόδια του γαλακτικό οξύ».
Ας τελειώνουμε κάποια στιγμή με αυτό.
Η παλιά προπόνηση που ακόμη ταλαιπωρεί τα σημερινά παιδιά
Εδώ βρίσκεται το πιο σοβαρό θέμα.
Πολλοί προπονητές τένις, δυστυχώς, απλώς αναπαράγουν το μοντέλο με το οποίο μεγάλωσαν οι ίδιοι αθλητικά. Επειδή κάποτε τους έβαζαν να τρέχουν ατελείωτα, θεωρούν φυσιολογικό να κάνουν το ίδιο και στα σημερινά παιδιά. Επειδή κάποτε τους έλεγαν ότι πρέπει να «αντέξουν το γαλακτικό», συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την ίδια εξήγηση, χωρίς να εξετάζουν αν αυτή στέκει πλέον επιστημονικά ή αν εξυπηρετεί πραγματικά τις απαιτήσεις του σύγχρονου τένις.
Αυτό δεν είναι εξέλιξη.
Είναι ανακύκλωση παλιάς άγνοιας.
Και το πρόβλημα δεν είναι ότι οι παλιοί προπονητές δεν ήξεραν. Έκαναν αυτό που γνώριζαν με τα δεδομένα της εποχής τους.
Το πρόβλημα είναι να έχουν αλλάξει τα δεδομένα, να έχει προχωρήσει η επιστήμη, να έχει αλλάξει το ίδιο το άθλημα, και εμείς να συνεχίζουμε να προπονούμε σαν να βρισκόμαστε ακόμα στα χωμάτινα του 2000!!!
Η παράδοση έχει αξία όταν εξελίσσεται.
Όταν απλώς αντιγράφεται, γίνεται βαρίδι.
Η εύκολη λύση: να κουράσεις τον αθλητή
Αν πιστεύεις ότι το γαλακτικό είναι ο εχθρός, τότε σχεδιάζεις και λάθος προπόνηση.
Βάζεις παιδιά να τρέχουν ατελείωτα μέχρι να καταρρεύσουν, βαφτίζεις την εξάντληση «χαρακτήρα» και νομίζεις ότι έτσι χτίζεις αντοχή, ψυχή ή νοοτροπία πρωταθλητή.
Όχι δεν είναι έτσι!
Τις περισσότερες φορές απλώς χτίζεις κακή κίνηση υπό κόπωση.
Και αυτό δεν είναι μικρή λεπτομέρεια. Γιατί στο τένις, όταν ο παίκτης μάθει να κινείται άσχημα κουρασμένος, θα παίξει άσχημα κουρασμένος. Δεν θα μεταμορφωθεί ξαφνικά στο tie-break επειδή «έχει κάνει πολλά τρεξίματα».
Το να κουράσεις έναν αθλητή είναι εύκολο.
Το να τον κάνεις καλύτερο υπό κόπωση είναι προπονητική.
Εκεί φαίνεται η διαφορά.
Το πρόβλημα αρχίζει από την ίδια τη λέξη
Αυτό που στα γήπεδα ονομάζουμε πρόχειρα «γαλακτικό οξύ» είναι, στην πραγματικότητα, μια παλιά και μπερδεμένη εξήγηση. Στην έντονη άσκηση, το γαλακτικό (lactate) δεν είναι τοξικό απόβλητο, είναι μέρος του τρόπου με τον οποίο το σώμα συνεχίζει να παράγει ενέργεια.
Δεν είναι ο μεγάλος εχθρός της απόδοσης.
Δεν είναι σκουπίδι.
Δεν είναι κάτι που απλώς «μπουκώνει» τους μύες και πρέπει να εξαφανιστεί.
Είναι καύσιμο. Είναι ανακυκλώσιμη ενέργεια. Είναι ένας μηχανισμός που βοηθά τον αθλητή να συνεχίσει να παράγει έργο σε απαιτητικές συνθήκες.
Με απλά λόγια: δεν κουράζεσαι επειδή το γαλακτικό σε «δηλητηριάζει». Κουράζεσαι γιατί, όταν η ένταση ανεβαίνει πολύ, οι μύες μπαίνουν σε ένα πιο απαιτητικό εσωτερικό περιβάλλον. Η παραγωγή δύναμης γίνεται δυσκολότερη, η ταχύτητα πέφτει, ο συντονισμός χαλάει και η ακρίβεια της κίνησης αρχίζει να μειώνεται.
Στο τένις, αυτό δεν είναι θεωρία. Φαίνεται αμέσως στην ποιότητα του παιχνιδιού.
Αυτό που χρειάζεται το τένις: ποιότητα στην επαναλαμβανόμενη ένταση
Το σύγχρονο τένις δεν είναι μαραθώνιος με ρακέτα. Είναι άθλημα επαναλαμβανόμενων υψηλών εντάσεων. Μικρές εκρηκτικές προσπάθειες, σύντομη αποκατάσταση και ξανά από την αρχή.
Στο αγωνιστικό τένις, η φυσική κατάσταση δεν μετριέται από το πόσο μπορεί να υποφέρει ένας παίκτης. Μετριέται από το αν μπορεί να επαναλαμβάνει εκρηκτικές προσπάθειες χωρίς να καταρρέει η ποιότητα του παιχνιδιού του.
Αυτό είναι το νόημα της Ικανότητας Επαναλαμβανόμενων Σπριντ (Repeated-Sprint Ability - RSA) στο τένις: υψηλή ένταση, γρήγορη αποκατάσταση και διατήρηση τεχνικής και τακτικής λειτουργικότητας.
Δεν μιλάμε για τρέξιμο μέχρι εξάντλησης. Μιλάμε για προπόνηση που συνδέει την ένταση με το παιχνίδι. Με κίνηση, χτύπημα, στόχο, απόφαση και πίεση σκορ.
Εδώ έχουν θέση το εξειδικευμένο Sprint Interval Training, τα repeated sprint drills, τα tennis-specific intervals και οι ασκήσεις με αγωνιστικές συνθήκες. Όχι ως τιμωρία. Ως εργαλείο.
Γιατί στο γήπεδο δεν κερδίζει αυτός που απλώς αντέχει περισσότερο. Κερδίζει αυτός που, όταν κουραστούν και οι δύο, συνεχίζει να παίζει με μεγαλύτερη ποιότητα.
Η επόμενη μέρα στο γήπεδο
Ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω τις ατάκες των 90s. Το «γέμισα γαλακτικό» μπορεί να ακούγεται βολικό, αλλά δεν εξηγεί σωστά τι συμβαίνει στον αθλητή.
Η σύγχρονη προπονητική χρειάζεται ακρίβεια. Χρειάζεται κατανόηση. Χρειάζεται σχεδιασμό.
Δεν γίνεται να προπονούμε παιδιά του 2026 με λογικές του 2000 και να νομίζουμε ότι είμαστε σύγχρονοι. Είμαστε απλώς κολλημένοι σε παλιές μεθόδους, αλλά με μεγάλη αυτοπεποίθηση.
Ο καλός προπονητής δεν εξαντλεί απλώς τον παίκτη. Τον προετοιμάζει για τις πραγματικές απαιτήσεις του αγώνα.
Το γαλακτικό δεν είναι ο εχθρός.
Ο εχθρός είναι η άγνοια.
Και η άγνοια, σε αντίθεση με το γαλακτικό, δεν παράγει καμία χρήσιμη ενέργεια.
| Δημήτριος Κ. Καναβαράκης Προπονητής Τένις Α΄ Επιπέδου – Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Γ.Γ.Α.). Κωδικός Μητρώου: Κ379. Εκπαίδευση:
Προπονητική Διαδρομή:
Εξειδίκευση:
Επιμορφωτική Δράση:
Συνεργασία με αθλητές/τριες: Μερικοί από τους αθλητές-αθλήτριες μου που έχει συνεργαστεί, είτε σαν προπονητής, είτε σαν γυμναστής, είτε και τα δύο ταυτόχρονα: Καλοβελώνης Μάρκος, Ξυλάς Γιάννης, Βογάσαρη Δέσποινα, Σκορίλας Αλέξανδρος, Μίκος Κωνσταντίνος, Σχοινάς Στέφανος, Κυπριώτης Βαγγέλης, Γκλαβάς Χρήστος, Ταράσης Γιώργος, Λυμπέρης Άρης, Χαϊδεμένος Γιώργος, Τσεκούρας Πάνος, Σημαιοφορίδης Χάρης , Καλαιτζάκης Αντώνης, Μαρκαντωνάκης Αντώνης, Αργυροκαστρίτη Μαριάννα, Καρβούνη Βασιλική, Πετρουλά Δανάη, Μαρκεζίνη Ιωάννα, Αρκαδιανού Άννα, Λουκαρέας Δημήτρης, Τριάντης Βαγγέλης, Φούζας Χάρης, Γραμματικάκης Πάνος, Καναβαράκη Ραφαέλα, Γκλαβά Αγγελίνα, Νικολούδης Χρήστος, Λαφαζάνος Άρης, Παναγιώτου Άρης, Τσεκούρα Έλενα, Κουμουτσέα Δήμητρα, Ρεντούμη Μαρία, Παπανίκας Σωτήρης κ.α. Επαγγελματικές Συνδέσεις:
|
 |
