Δεν θα είναι υπερβολή να πούμε ότι η πορεία του Arthur Fery αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις των τελευταίων ετών - παρ' όλο που συμβαίνει μετά από ένα Roland Garros όπου είχαμε επίσης πολύ μεγάλες εκπλήξεις. 

Στο Wimbledon o 23χρονος κατάφερε να γίνει ο 1ος Βρετανός που συμμετέχει με wild card και φτάνει στα ημιτελικά, σε ολόκληρη την ιστορία της διοργάνωσης, ενώ είναι και ο πρώτος γενικά εκτός του Top 100 που φτάνει τόσο μακριά μετά την κατάκτηση του τίτλου από τον Goran Ivanisevic το 2001, όπου βεβαίως είχαμε μια τελείως διαφορετική ιστορία, με τον Ivanisevic να επιστρέφει από τραυματισμό. 

Ο Fery δεν έχει μπει ποτέ στο Top 100 και μετά απ' αυτό το τουρνουά θα είναι στο Top 40. Η καλύτερη πορεία του γενικά σε κάποιο τουρνουά της ΑΤΡ ήταν τα προημιτελικά στο Queen's πριν το Wimbledon - κι αυτό συνέβη μόλις 2 εβδομάδες πριν! 

Από το Παρίσι στο Λονδίνο

Κάτι που δεν γνωρίζουν πολλοί, είναι πως ο Fery γεννήθηκε στο Sevres, λίγο έξω από το Παρίσι. Και οι δύο γονείς του είναι Γάλλοι και μάλιστα έχει παίξει για τις μικρές εθνικές της Γαλλίας, μέχρι την ηλικία των 12 ετών. 

Τα αγγλικά ωστόσο είναι σαν μητρική του γλώσσα, αφού όταν ήταν μόλις ενός μήνα η οικογένειά του μετακόμισε στην Αγγλία και μάλιστα ως παιδί μεγάλωσε στη γειτονιά του Wimbledon, ακριβώς δίπλα από τα γήπεδα!

Ο πατέρας του είναι επιχειρηματίας και γνωστότερος στο γαλλικό κοινό ως πρόεδρος της ομάδας Λοριάν, που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία. Η μητέρα του, Olivia Gravereaux, έπαιξε επαγγελματικά τένις, χωρίς να κάνει κάποια μεγάλη καριέρα. 

Οι κριτικές για την οικονομική του κατάσταση 

Η ξαφνική εκτόξευση του Fery συνοδεύτηκε και από αρκετά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου αρκετοί απέδωσαν την επιτυχία του στην οικονομική επιφάνεια της οικογένειάς του, χαρακτηρίζοντάς τον ακόμη και "nepo baby".

Όσοι, όμως, τον γνώρισαν από μικρό παιδί περιγράφουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Ο Fery δεν ξεχώριζε ποτέ από τους υπόλοιπους αθλητές λόγω της οικονομικής του κατάστασης, ταξίδευε και προπονούνταν όπως όλοι οι συνομήλικοί του, ενώ η πορεία του χτίστηκε μέσα από χρόνια σκληρής δουλειάς.

Η οικονομική άνεση μπορεί να του εξασφάλισε καλύτερες συνθήκες προπόνησης, όμως δεν μπορούσε να του χαρίσει το ταλέντο, την επιμονή και την ψυχική αντοχή που απαιτούνται για να φτάσει κανείς στα ημιτελικά ενός Grand Slam.

Πέρασε, επίσης, απ' όλα τα στάδια του τένις. Από τα juniors στον πολύ ιδιαίτερο κόσμο του ITF Tour, από εκεί στο πανεπιστημιακό τένις και από εκεί στα Challengers. 

Η επιλογή του Στάνφορντ 

Αν και θα μπορούσε, στα 18 του δεν επέλεξε να ακολουθήσει το επαγγελματικό τένις. Ανταυτού, ακολούθησε την αμερικανική πανεπιστημιακή διαδρομή, φοιτώντας στο Στάνφορντ, ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια. 

Η επιλογή αυτή του έδωσε χρόνο να ωριμάσει τόσο ως αθλητής όσο και ως άνθρωπος. Στο Στάνφορντ είχε σπουδαία πορεία και μάλιστα αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους αθλητές στην ιστορία του προγράμματος τένις του πανεπιστημίου, οδηγώντας την ομάδα σε σημαντικές επιτυχίες και κερδίζοντας τον σεβασμό συμπαικτών και προπονητών.

Το ύψος που έγινε... πλεονέκτημα

Με ύψος περίπου 1,75 μ., ο Fery δεν διαθέτει τα σωματικά χαρακτηριστικά που κυριαρχούν στο σύγχρονο ανδρικό τένις. Αντί να προσπαθήσει να ανταγωνιστεί τους ψηλότερους αντιπάλους του στη δύναμη, ανέπτυξε διαφορετικά στοιχεία.

Η εξαιρετική κίνηση στα πόδια, η ταχύτητα, η ισορροπία και η ικανότητα να διαβάζει το παιχνίδι έγιναν τα μεγαλύτερα όπλα του. Το παιχνίδι του βασίζεται στην ποικιλία, στις σωστές επιλογές και στην ικανότητά του να δημιουργεί γωνίες, αντί να στηρίζεται αποκλειστικά στη δύναμη.

Ο δρόμος προς τα ημιτελικά

Η πορεία του στο Wimbledon δεν ήταν αποτέλεσμα ευνοϊκής κλήρωσης ούτε εύκολων νικών.

Ο Fery είχε ήδη δείξει σημάδια προόδου μέσα στη σεζόν, με σημαντικές νίκες απέναντι σε παίκτες όπως οι Adrian Mannarino και Otto Virtanen. Στο Wimbledon, όμως, απέδειξε κάτι ακόμη σημαντικότερο: την απίστευτη ψυχική του ανθεκτικότητα.

Σχεδόν σε κάθε αγώνα της πορείας του χρειάστηκε να ανατρέψει εις βάρος του καταστάσεις. Βρέθηκε πίσω στα σετ απέναντι στους Damir Dzumhur, Otto Virtanen και Zizou Bergs, ενώ επέστρεψε και από το 1-2 απέναντι στον Grigor Dimitrov, δείχνοντας αξιοσημείωτη ψυχραιμία στα κρίσιμα σημεία.

"Δεν έχω τίποτα να χάσω"

Την Παρασκευή ο Fery έχει ένα ακόμα ραντεβού με την ιστορία στο Centre Court, καθώς θα αντιμετωπίσει τον Alexander Zverev. Η νίκη θα τον φέρει ακόμα πιο κοντά στο απόλυτο όνειρο, την κατάκτηση ενός Grand Slam, κάτι που αν συμβεί θα είναι πιθανότατα και η μεγαλύτερη έκπληξη στη σύγχρονη ιστορία του αθλήματος. Αν δεν συμβεί, θα φύγει από το τουρνουά κερδισμένος κατά δεκάδες θέσεις, που θα τον "εγκαταστήσουν" στο ATP Tour, αλλά και ένα μεγάλο τσεκ λίγο πάνω από το ένα εκατομμύριο ευρώ, που θα έχει κερδίσει με την αξία του και θα μπορεί να επενδύσει στην καριέρα του. 

Όπως και ο ίδιος είπε, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν έχει τίποτα να χάσει απ' αυτό το ματς: "Στα προηγούμενα παιχνίδια έφτασα κοντά στην ήττα, όμως κατάφερα να συνεχίσω να παλεύω και να αναγκάσω τους αντιπάλους μου να κερδίσουν πραγματικά τον αγώνα. Εδώ έχω επίσης τον κόσμο με το μέρος μου, κάτι που βοηθάει πάρα πολύ στο Centre Court. Προσπαθώ να αξιοποιώ αυτή τη στήριξη στις κρίσιμες στιγμές, ώστε να προσθέτω λίγη ακόμη πίεση στον αντίπαλο, και θα προσπαθήσω να κάνω το ίδιο και την Παρασκευή.

Ο Zverev αποτελεί ένα ακόμη μεγαλύτερο βήμα, όμως είμαι έτοιμος γι' αυτό. Δεν έχω τίποτα να χάσω. Θα μπω στο γήπεδο, θα παίξω το παιχνίδι μου, θα πιστέψω στον εαυτό μου και θα δούμε μέχρι πού μπορεί να με οδηγήσει αυτό."