Πριν ξεκινήσει τις υποχρεώσεις του για τη σεζόν του γρασιδιού, όπου θα κάνει το πολυαναμενόμενο comeback του από αυτή την εβδομάδα, ο Νικ Κύργιος πέρασε χρόνο στη χώρα μας. Συγκεκριμένα βρέθηκε στη Ναύπακτο μαζί με την κοπέλα του, που κατάγεται από εκεί, ενώ είχε και καθημερινές προπονήσεις στο Tennis Family της οικογένειας Κάλλιστρου, όπου βρήκε το δικό του τενιστικό «σπίτι» για περίπου μία εβδομάδα - κάτι που δεν θα μπορούσε να είχε συμβεί, χωρίς τη συμβολή του ομογενή και φίλου του Νικ, Χάρη Μανάρα.

Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά και τον κ. Κάλλιστρο για τη φιλοξενία.

Ο Νικ είχε μαζί του στις προπονήσεις τον Αλέξη Κάλλιστρο, ενώ πολύ χρόνο στο γήπεδο πέρασε και με τον Οδυσσέα Γελαδάρη, τον Νο.1 Έλληνα τενίστα αυτή τη στιγμή στα 18άρια. Εκτός από τη μοναδική εμπειρία του να προπονηθεί με έναν πρωταθλητή Grand Slam, ο Γελαδάρης έλαβε και πολλές συμβουλές από τον Κύργιο σ' αυτό το διάστημα, όπως και η Δήμητρα Κάλλιστρου, που επίσης είχε την ευκαιρία να ανταλλάξει μαζί του χτυπήματα. Ένας προπομπός γι' αυτό που θα ακολουθήσει πιθανότατα, δηλαδή ο Νικ να καθοδηγεί το νέο αίμα του ελληνικού τένις, κάτι που βρίσκεται στα μελλοντικά του πλάνα, όπως εξομολογήθηκε στο tennisnews.gr.

Στα πλάνα του βρίσκεται γενικά η Ελλάδα, ακόμα και η μόνιμη διαμονή του εδώ, κάτι που συζήτησε μαζί μας. Ακόμα, μας μίλησε για τη διαδρομή του από τα juniors στο επαγγελματικό τένις, τις συμβουλές που θα έδινε στους νέους αθλητές και στους γονείς τους, καθώς και για την εικόνα που έχει σήμερα για το tour, μεταξύ άλλων. Παράλληλα, αποκάλυψε πως βλέπει θετικά το ενδεχόμενο να αγωνιστεί στο μέλλον δίπλα στον Στέφανο Τσιτσιπά με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας, καθώς διαθέτει και ελληνικό διαβατήριο.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε το βίντεο και να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

ΤΝ: Νικ, ευχαριστούμε που είσαι μαζί μας και για τον χρόνο σου. Είναι η πρώτη σου φορά στην Ελλάδα, σωστά;

Νικ Κύργιος: Ναι.

ΤΝ: Πώς σου φαίνεται μέχρι στιγμής;

Νικ Κύργιος: Είναι καταπληκτικά. Ήθελα να έρθω εδώ εδώ και πολύ καιρό. Προφανώς ο πατέρας μου είναι από τα Ιωάννινα. Μάλιστα, του έκλεισα ταξίδι για του χρόνου ώστε να έρθει. Επίσης, η σύντροφός μου (σ.σ. Δανάη Σταμάτη) είναι από τη Ναύπακτο και μένω στη Μαραθιά, που είναι περίπου 45 λεπτά μακριά. Είναι πραγματικά υπέροχα. Ο κόσμος είναι πολύ ευγενικός. Όλοι εδώ είναι πολύ εξυπηρετικοί. Η προπόνηση έχει ενδιαφέρον, ήρθε και ο Οδυσσέας (Γελαδάρης) σήμερα, είναι εξαιρετικός παίκτης και θα κάνει σπουδαία πράγματα. Όλα έχουν πάει εξαιρετικά καλά και νιώθω πραγματικά ευγνώμων. Και το φαγητό είναι ακριβώς όπως μου έλεγαν ότι θα είναι. Το απολαμβάνω πολύ και ανυπομονώ να περάσω περισσότερο χρόνο εδώ στο μέλλον.

ΤΝ: Τι γίνεται με τον κόσμο; Είχες ήδη την ευκαιρία να συναντήσεις ανθρώπους που σε αναγνώρισαν;

"Θέλω να έρχομαι περισσότερο και να βοηθήσω τους νέους παίκτες από την Ελλάδα"

Νικ Κύργιος: Ναι. Πέταξα στην Αθήνα και υπήρχαν κάποιοι εκεί που με αναγνώρισαν. Επίσης στη Ναύπακτο και ακόμη και στη Μαραθιά υπήρξαν μερικοί που με κατάλαβαν. Αλλά εδώ είναι πολύ πιο ήρεμα σε σχέση με την Αυστραλία, την Αμερική ή το Λονδίνο. Οι άνθρωποι εδώ είναι πραγματικά πολύ καλοί. Με αντιμετωπίζουν σαν να είμαι ένας από αυτούς και αυτό είναι πολύ όμορφο. Νιώθω σαν στο σπίτι μου.

Σίγουρα θα περνάω περισσότερο χρόνο εδώ στο μέλλον. Καθώς μεγαλώνω, θα ήθελα επίσης να βοηθήσω τους νεότερους παίκτες. Θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να μένει εδώ και να προσπαθεί να βοηθήσει τους νεότερους Έλληνες αθλητές να εξελιχθούν. Νομίζω ότι θα μπορούσα να βοηθήσω πολύ κόσμο και θα το ήθελα πραγματικά.

O Νικ Κύργιος με τον Αλέξη Κάλλιστρο και τον Οδυσσέα Γελαδάρη

TN: Είναι υπέροχο αυτό.  Σε αυτό το ταξίδι σκοπεύεις να επισκεφθείς τα Ιωάννινα;

Νικ Κύργιος: Όχι. Σε περίπου πέντε μέρες φεύγω για τη Στουτγάρδη.

TN: Έχεις wild card, σωστά;

Νικ Κύργιος: Ναι. Θα παίξω στη Στουτγάρδη. Μετά έχω Χάλε, Μαγιόρκα και ελπίζω και το Wimbledon. Επίσης θα παίξω και στο UTS. Έχω πολύ γεμάτο πρόγραμμα, οπότε δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορώ να πηγαινοέρχομαι συχνά στην Ελλάδα.

ΤΝ: Ξέρεις, και εγώ κατάγομαι από τα Ιωάννινα...

Νικ Κύργιος: Έχω ακούσει πως έχουν τους καλύτερους ανθρώπους εκεί!

ΤΝ: Το 2018 ήμουν στο Australian Open και είδα τον πατέρα σου.

Νικ Κύργιος: Α, ναι; Είδες τον πατέρα μου;

TN: Ναι. Του είπα ότι είμαι από τα Ιωάννινα.

Νικ Κύργιος: Αλήθεια;

ΤΝ: Και μου απάντησε "Έχει περάσει πολύς καιρός".

Νικ Κύργιος: Ο πατέρας μου δεν έχει επιστρέψει ποτέ. Έφυγε όταν ήταν επτά χρονών, το 1965, και δεν ξαναγύρισε. Οπότε νομίζω ότι του χρόνου θα είναι η πρώτη φορά που θα επιστρέψει.

"Νιώθω καλά - Θα δούμε για το Wimbledon"

TN: Περνώντας στο σήμερα, τώρα προετοιμάζεσαι για το Wimbledon.

Νικ Κύργιος: Ναι, αλλά θα δω και πώς θα ανταποκριθεί το σώμα μου. Έχω κάνει τέσσερις επεμβάσεις τα τελευταία δύο χρόνια και το σώμα μου έχει περάσει δύσκολα.

Όμως νιώθω πολύ καλά. Είμαι σε εξαιρετική κατάσταση. Έχασα λίγο βάρος και παίζω πραγματικά καλά. Θα παίξω Στουτγάρδη, Χάλε και μετά Μαγιόρκα. Θα δω πώς νιώθει το σώμα μου και πώς παίζω και ελπίζω να είμαι στο Wimbledon.

Στη συνέχεια έρχεται και η αμερικανική περίοδος. Η Ουάσινγκτον είναι ένα τουρνουά που έχω κερδίσει δύο φορές και λατρεύω να παίζω εκεί. Θα δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.

TN: Άρα βρίσκεσαι στην αρχή της προετοιμασίας σου;

Νικ Κύργιος: Όχι, προετοιμάζομαι εδώ και μήνες. Πλέον μπορώ να προπονούμαι κανονικά στο γήπεδο για αρκετές ώρες. Μέσα σε τρεις μέρες κάναμε περίπου έξι ώρες προπόνησης και ήταν εξαιρετικά. Το σώμα μου έχει φτάσει σε σημείο όπου μπορώ πραγματικά να προπονούμαι, να παίζω και να προετοιμάζομαι. Αυτό είναι κάτι καινούργιο για μένα τα τελευταία χρόνια. Παλιά προπονούμουν μία ή δύο μέρες και μετά χρειαζόμουν τρεις μέρες ξεκούραση. Τώρα τα γόνατά μου είναι καλά. Ο καρπός μου είναι καλά. Γενικά νιώθω πολύ καλά.

TN: Σε είδαμε σήμερα να παίζεις. Σε έχουμε παρακολουθήσει εδώ και πολλά χρόνια. Φαίνεται ότι απολαμβάνεις πάρα πολύ το παιχνίδι. Είναι αυτό το βασικό στοιχείο που σε κρατάει μέσα στο άθλημα; Ο τελικός του Wimbledon το 2022 άλλαξε κάτι μέσα σου;

Νικ Κύργιος: Λατρεύω να αγωνίζομαι. Μου αρέσει να βγαίνω στο γήπεδο και να διασκεδάζω. Μου αρέσει να μεταφέρω ενέργεια στον κόσμο. Μου αρέσει να προσφέρω μια εμπειρία στους ανθρώπους, είτε πρόκειται για αγώνα είτε για προπόνηση είτε για οτιδήποτε. Έτσι ήμουν από μικρό παιδί. Έμπαινα στο γήπεδο, έκλαιγα, πετούσα τη ρακέτα μου, δημιουργούσα χάος και πολλή ενέργεια. Οπότε μου αρέσει απλώς να βγαίνω εκεί έξω και να διασκεδάζω.

Αλλά ναι, το 2022, όταν έφτασα στον τελικό του Wimbledon και στα προημιτελικά του US Open, ένιωσα ότι μπορούσα ακόμη και να κερδίσω το US Open. Έπαιζα πραγματικά πολύ καλά. Δεν έχανα πολλούς αγώνες εκείνη τη χρονιά. Και νιώθω ότι οι τραυματισμοί είναι τόσο μεγάλο μέρος του αθλητισμού, που δεν μπορώ να είμαι θυμωμένος ή πικραμένος. Κάθε αθλητής περνάει από τραυματισμούς.

Ήταν στενάχωρο γιατί ήμουν πραγματικά πολύ κοντά. Ένιωθα ότι είχα αρχίσει να καταλαβαίνω πλήρως το παιχνίδι μου και είχα μάθει πώς να κερδίζω συνεχώς, κάθε εβδομάδα. Σχεδόν δεν έχανα. Και μετά, ξαφνικά, όλα σταμάτησαν εξαιτίας του καρπού μου. Ήταν δύσκολο. Δεν ήταν καθόλου εύκολο.

Αλλά τώρα απολαμβάνω τα πάντα. Απολαμβάνω κάθε μέρα που είμαι υγιής και μπορώ να βρίσκομαι στο γήπεδο και να προπονούμαι. Να έρχομαι εδώ, να γνωρίζω καταπληκτικούς ανθρώπους.  Για μένα όλα αυτά είναι ευλογία. Είμαι πραγματικά πολύ ευγνώμων για όλα.

'H ελληνική κοινότητα ήταν πάντα εκεί για μένα"

TN: Θα σε πάω λίγα χρόνια πίσω. Το 2014 συστήθηκες στους Έλληνες φιλάθλους του τένις. Εμφανίστηκε ένας νεαρός παίκτης που νίκησε τον Rafael Nadal. Εκείνη την εποχή ήταν η εποχή των Big Three. Στην Ελλάδα το τένις ήταν δημοφιλές ακόμη και πριν τον Τσιτσιπά και τη Σάκκαρη. Πολλοί άνθρωποι παρακολουθούσαν και ήταν μεγάλοι θαυμαστές του Roger, του Rafa και του Novak. 

Όταν σε είδα να πανηγυρίζεις, θυμάμαι και τον πατέρα σου με την ελληνική σημαία, αισθανθήκαμε ότι «αυτό το παιδί είναι δικό μας» και θέλαμε να τον υποστηρίξουμε με όλη μας την καρδιά. Θυμάμαι μάλιστα ότι ο σέρβερ μας είχε πέσει εκείνη την ημέρα από την επισκεψιμότητα όταν νίκησες τον Nadal, ένιωσες ποτέ αυτή την αγάπη από τους Έλληνες φιλάθλους; Πέρα από τη Μελβούρνη, όπου ξέρω ότι η ελληνική κοινότητα είναι τεράστια, ένιωσες ποτέ αυτή τη σύνδεση;

Νικ Κύργιος: Ναι, σίγουρα. Ήμουν απλώς ένα παιδί, 18 ετών. Όταν νίκησα τον Rafa στο Wimbledon και μετά έπαιξα για πρώτη φορά με τον Roger την επόμενη χρονιά και με τον Novak, τους κέρδισα όλους την πρώτη φορά που τους αντιμετώπισα. Πάντα ένιωθα ότι η ελληνική κοινότητα ήταν η πιο υποστηρικτική απέναντί μου. 

Όπως είπες, στη Μελβούρνη υπάρχουν πάρα πολλοί Έλληνες και πλέον περνάω πολύ χρόνο εκεί. Η ελληνική κοινότητα μου έχει δώσει περισσότερη στήριξη ακόμη και από την αυστραλιανή κοινότητα. Η σχέση μου με τον κόσμο στην Αυστραλία δεν ήταν πάντοτε καλή. Με τους Έλληνες όμως ήταν πάντα υπέροχη. Νιώθω ότι καταλαβαίνουν περισσότερο το πάθος μου. Καταλαβαίνουν όταν είμαι θυμωμένος ή φορτισμένος συναισθηματικά. Θέλουν να βλέπουν αυτό το πάθος. Και αυτό είναι σίγουρα η ελληνική πλευρά μου.

Όταν σκέφτομαι την καριέρα μου και τις πιο δύσκολες στιγμές που πέρασα, η ελληνική κοινότητα ήταν πάντα εκεί να με στηρίζει. Πάντα μου έλεγαν ότι θέλουν να συνεχίσω να παίζω, να επιστρέψω στην κορυφή και να ξανακάνω αυτό που αγαπώ. Πάντα ένιωθα αυτή τη στήριξη και πάντα έβρισκα καταπληκτική ενέργεια. Η ελληνική οικογένειά μου στην Αυστραλία είναι επίσης πολύ κοντά μου. Μιλάμε συνεχώς, οπότε ναι. 

TN: Ποια ήταν η στιγμή που κάποιος σε είδε και είπε: «Αυτό το παιδί είναι πραγματικά καλό. Πρέπει να το στηρίξουμε»; Ήταν η οικογένειά σου που είχε την οικονομική δυνατότητα να σε στηρίξει; Ο Οδυσσέας (Γελαδάρης) βρίσκεται περίπου σε αυτή την ηλικία τώρα και ξέρω ότι η οικονομική βοήθεια στο τένις είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Οι γονείς πρέπει να είναι πραγματικά πολύ εύποροι για να στηρίξουν τέτοια όνειρα. Τι έγινε στη δική σου περίπτωση;

Νικ Κύργιος: Πάντα ήμουν από τους καλύτερους σε κάθε ηλικιακή κατηγορία. Στα κάτω των 10, στα κάτω των 12, στα κάτω των 14 και στα κάτω των 16. Μετά μπήκα στην ακαδημία της Αυστραλίας στη Μελβούρνη. Έφυγα από το σπίτι μου, γιατί οι γονείς μου ζούσαν στην Καμπέρα και η ακαδημία ήταν στη Μελβούρνη. Έμενα εκεί με την ακαδημία. Στην πραγματικότητα με έδιωξαν από την ακαδημία. Η συμπεριφορά μου δεν ήταν καλή. Οπότε δεν είχα ιδιαίτερη οικονομική στήριξη. Απλώς... κέρδιζα πολλούς αγώνες. Κέρδισα ένα Challenger πολύ νωρίς στην καριέρα μου και μετά συνέχισα να κερδίζω τουρνουά. Και όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα.

TN: Ήταν μέσα στην Αυστραλία;

Νικ Κύργιος: Ήμουν το Νο.1 junior στον κόσμο. Προφανώς αυτό βοήθησε πολύ. Όταν είσαι Νο.1 στον κόσμο στους juniors, έχεις χορηγούς, έχεις ανθρώπους που σε βοηθούν, έχεις πόρους και όλοι σου λένε τι πρέπει να κάνεις. Μετά κέρδισα το Australian Open Juniors. Λίγους μήνες αργότερα κέρδισα ένα Challenger. Και μέσα σε έξι μήνες ανέβηκα από περίπου το Νο 300 του κόσμου στο Top 100. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Και ξέρω πόσο δύσκολο είναι αυτό το άθλημα.

Θυμάμαι τους γονείς μου να οδηγούν έξι με οκτώ ώρες για να πάμε σε τουρνουά στην Αυστραλία. Δεν παίρναμε αεροπλάνα. Δεν μέναμε σε πολυτελή ξενοδοχεία. Έκαναν τα πάντα για μένα. Στην πραγματικότητα δεν είχαμε πολλά. Ήταν τεράστια θυσία από την πλευρά τους. Θυμάμαι τη μητέρα μου να δουλεύει συνέχεια. Όταν ήμουν μικρός σχεδόν δεν την έβλεπα. Η γιαγιά μου με πήγαινε στις προπονήσεις. Δεν έβλεπα σχεδόν ποτέ τη μητέρα μου. Υπήρχε πολλή πίεση. Αλλά δεν ήθελα να δω την οικογένειά μου να κάνει όλη αυτή την προσπάθεια και εγώ να μην καταφέρω να βγω από την άλλη πλευρά ως επιτυχημένος. Γι' αυτό τα έδωσα όλα.

TN: Τι θα έλεγες σε αυτά τα παιδιά που έχουν ένα όνειρο, που θέλουν να γίνουν σαν εσένα ή σαν άλλους κορυφαίους τενίστες; Και τι θα έλεγες στους γονείς τους;

Νικ Κύργιος: Νομίζω ότι είναι δυνατό. Όταν ήμουν 15 ή 16 χρονών, ήξερα ότι βρισκόμουν σε καλή πορεία, αλλά ποτέ δεν πιστεύεις πραγματικά ότι θα συμβεί. Εγώ απλώς έκανα τα σωστά πράγματα κάθε μέρα. Πήγαινα στην προπόνηση, δούλευα. Πραγματικά μπορεί να συμβεί στον οποιονδήποτε, αρκεί να κάνει τα σωστά πράγματα και να είναι συνεπής. Σε εκείνη την ηλικία, θα έλεγα τόσο στους γονείς όσο και στα παιδιά ότι θα χρειαστεί να θυσιάσουν τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα φυσιολογικό σε αυτή τη ζωή.

Μπορεί να μη δεις τους φίλους σου για έξι ή επτά μήνες. Μπορεί να μη δεις την οικογένειά σου. Θα πρέπει να δώσεις τα πάντα. Δεν είναι καθόλου εύκολο. Είναι ανταποδοτικό, αλλά απαιτεί τα πάντα από εσένα. Θα σε δοκιμάσει ψυχολογικά.

Όταν κοιτάζω πίσω στη δική μου πορεία, καταλαβαίνω ότι απαιτεί τα πάντα. Το τένις είναι πιθανότατα ένα από τα πιο δύσκολα αθλήματα στον κόσμο. Ίσως μόνο τα μαχητικά αθλήματα να είναι πιο δύσκολα. Ταξιδεύεις συνεχώς. Το φαγητό είναι διαφορετικό. Οι ζώνες ώρας είναι διαφορετικές. Δεν ξέρεις πόσο θα παίξεις, δεν ξέρεις πότε θα παίξεις. Υπάρχουν αμέτρητες διαφορετικές καταστάσεις και μεταβλητές.

Αλλά πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί. Και πρέπει να πιστεύεις. Γιατί όταν κοιτάζω πίσω, ήμουν ένα υπέρβαρο παιδί. Κι όμως, όταν έπαιζα με τον Novak, τον Rafa και τον Roger, αν δεν πίστευα ότι μπορούσα να τους κερδίσω, δεν θα το είχα κάνει ποτέ.

Βλέπεις πολλούς παίκτες σήμερα να μπαίνουν στο γήπεδο απέναντι στον Alcaraz και έχουν ήδη χάσει πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. Δεν πιστεύουν, δεν νιώθουν ότι ανήκουν εκεί. Εγώ πάντα πίστευα στον εαυτό μου. Όταν έμπαινα στο γήπεδο απέναντί τους, δεν σκεφτόμουν ότι ήταν κάτι ιδιαίτερο. Ήταν απλώς άνθρωποι. Πρέπει να πιστεύεις πραγματικά ότι μπορείς να το πετύχεις. Χρειάζεσαι αυτή την αυτοπεποίθηση, αλλιώς δεν υπάρχει καμία πιθανότητα. 

"Είμαι απλώς ένας φυσιολογικός τύπος που έκανε μερικά πολύ ωραία πράγματα"

TN: Ας έρθουμε στο σήμερα. Βλέπουμε το Roland Garros και έχουν μείνει στους «16» παίκτες χωρίς τίτλο Grand Slam. Μια νέα γενιά παικτών.

Νικ Κύργιος: Ναι. Νομίζω ότι τώρα βλέπουμε πραγματικά τη σκυτάλη να περνάει στη νέα γενιά. Ακόμη και τα τελευταία χρόνια αισθανόσουν ότι ο Novak ήταν πάντα ένας από τους μεγάλους φαβορί. Φυσικά ο Jannik και ο Carlos είναι απίστευτοι παίκτες και θα είναι φαβορί για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Αλλά τώρα βλέπεις ότι η αλλαγή γενιάς έχει ολοκληρωθεί. Δεν νομίζω ότι ο Novak κρατά πλέον τη σκυτάλη. Ο Rafa και ο Roger αποχώρησαν, παίκτες όπως ο Monfils και ο Thiem φεύγουν και εμφανίζεται μια εντελώς νέα γενιά. Νομίζω ότι αυτή είναι η περίοδος όπου θα δούμε πολλούς διαφορετικούς παίκτες να κερδίζουν Grand Slam. Είναι συναρπαστικό.

Φυσικά έχεις παίκτες όπως ο Ruud — που έχασε χθες — αλλά και τον Zverev, ο οποίος νομίζω ότι τώρα έχει πραγματικά μια μεγάλη ευκαιρία. Με τον Alcaraz τραυματία και τον Sinner να αποκλείεται νωρίς, αυτή είναι μια ονειρική συγκυρία για πολλούς παίκτες.

Ως φίλαθλος, ποτέ δεν θα περίμενες να δεις κάτι τέτοιο τόσο σύντομα. Νομίζω ότι αυτό είναι το νέο τένις πλέον. Κυριολεκτικά οποιοσδήποτε μπορεί να κερδίσει ένα Grand Slam.

TN: Όταν κάποια στιγμή αποσυρθείς — και ελπίζω να είναι πολλά χρόνια από τώρα — πώς θα ήθελες να σε θυμούνται;

Νικ Κύργιος: Θα ήθελα να με θυμούνται ως κάποιον που έκανε τα πράγματα με τον δικό του τρόπο. Ως τενίστας, πάντα μου έλεγαν ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να πετύχεις. Πρέπει να είσαι απόλυτα επαγγελματίας. Πρέπει να συμπεριφέρεσαι με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Να έχεις μια συγκεκριμένη εικόνα.

Κοιτάζοντας πίσω, το πιο ωραίο πράγμα στο ταξίδι μου είναι ότι ουσιαστικά δεν άκουσα κανέναν. Έκανα πάντα αυτό που εγώ πίστευα ότι ήθελα να κάνω εκείνη τη στιγμή. Ίσως κάποιες φορές να μην πέτυχε, αλλά έμαθα από αυτό. Και τώρα έχω τόσες πολλές εμπειρίες που δεν θα άλλαζα τίποτα. Με διαφορά πέρασα καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στο Tour. Δεν μπορώ να τα πω όλα αυτά στην κάμερα, αλλά έχω περάσει πολύ καλά... (γέλια) Και νομίζω ότι αυτό είναι το πιο ωραίο. 

Το καλύτερο είναι ότι μπορώ να βοηθήσω πάρα πολλούς ανθρώπους. Έχω παίξει στους μεγαλύτερους αγώνες. Έχω βιώσει τις μεγαλύτερες πιέσεις του αθλήματος. Έχω αντιμετωπίσει τα ΜΜΕ. Όταν λοιπόν βλέπω νέους παίκτες να έρχονται, μπορώ πραγματικά να τους ρωτήσω: «Πώς νιώθεις; Τι θέλεις να κάνεις;» Μπορώ να καταλάβω ακριβώς τι περνούν. 

Θα ήθελα να με θυμούνται ως κάποιον με τον οποίο μπορούσαν να ταυτιστούν. Γιατί βλέπεις παίκτες όπως ο Carlos, ο Federer ή ο Novak, φαίνονται τόσο τέλειοι συνεχώς. Και εγώ τους κοιτούσα και σκεφτόμουν ότι εγώ δεν είμαι έτσι. Είναι εκπληκτικοί αθλητές, αλλά εγώ δεν είμαι έτσι. Είμαι απλώς ένας κανονικός άνθρωπος. Θέλω απλώς να πιω έναν καφέ. Δεν ξέρω... ούτε καν ζέσταμα δεν κάνω καμιά φορά. Είμαι απλώς ένας φυσιολογικός τύπος που έκανε μερικά πολύ ωραία πράγματα. Και αν μπόρεσα να το κάνω εγώ, τότε μπορεί να το κάνει κυριολεκτικά ο οποιοσδήποτε.

TN: Τι γίνεται με το ίδρυμά σου; Θα ήθελες να μοιραστείς κάποια πράγματα με τον κόσμο που θα δει αυτή τη συνέντευξη; Και ίσως να μας πεις πώς θα μπορούσαν άνθρωποι στην Ελλάδα να συμμετάσχουν ή να βοηθήσουν;

Νικ Κύργιος: Μιλάω αρκετά συχνά με τον Γιάννη (Αντετοκούνμπο), ειδικά όταν βρίσκεται στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της off-season. Προσπαθώ να οργανώσω διάφορες δράσεις μαζί του. Φυσικά το πρόγραμμά του είναι τρελό και το δικό μου επίσης, αλλά προσπαθούμε. Κάνω πολλή δουλειά με παιδιά στην Αυστραλία. Διοργανώνω πολλές κοινοτικές εκδηλώσεις όπου η συμμετοχή είναι δωρεάν για όλους και ο κόσμος μπορεί να έρθει να αθληθεί. Πριν από λίγους μήνες, στην πόλη μου, διοργάνωσα μια ημέρα αφιερωμένη στα κορίτσια και τις γυναίκες, όπου μπορούσαν να δοκιμάσουν διαφορετικά αθλήματα και να είναι ενεργές.

Απλώς προσπαθώ να βοηθήσω όσο περισσότερο μπορώ. Σήμερα δεν είναι εύκολο για τα παιδιά να βγουν έξω και να αθληθούν. Υπάρχει πολλή κριτική, πάρα πολλές γνώμες. Τα social media έχουν δημιουργήσει μια πολύ περίεργη εποχή. Οι άνθρωποι προσπαθούν σκληρά και παρ' όλα αυτά συχνά γίνονται αντικείμενο χλευασμού. 

Εγώ απλώς προσπαθώ να βοηθήσω όσο μπορώ τις κοινότητες. Και είναι πραγματικά κάτι πολύ ξεχωριστό. Φέρνεις αθλητές από το μπάσκετ, το τένις, το ποδόσφαιρο και άλλα αθλήματα. Τους φέρνεις κοντά σε παιδιά που συναντούν τα είδωλά τους, αθλούνται, είναι δραστήρια και υγιή. Νομίζω ότι αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό. Γιατί πλέον όλα γίνονται μέσα στο σπίτι. Με την τεχνολογία πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να βγουν έξω και να παίξουν. Εγώ θυμάμαι ότι όταν ήμουν παιδί το μόνο που έκανα ήταν να παίζω αθλητισμό. Ήταν η καλύτερη περίοδος της ζωής μου. Ακόμη και σήμερα οι καλύτεροί μου φίλοι είναι άνθρωποι που γνώρισα μέσω του αθλητισμού. Μιλάω μαζί τους κάθε μέρα. Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό.

TN: Ανέφερες τον αθλητισμό και θέλω να σε ρωτήσω λίγα πράγματα για το μπάσκετ. Το δεύτερο αγαπημένο σου άθλημα.

Νικ Κύργιος: Το πρώτο μου αγαπημένο! (γέλια)

TN: NBA Finals. Ποιον υποστηρίζεις; Spurs ή Knicks;

Νικ Κύργιος: Ελπίζω τους Spurs. Δεν αντέχω τη Νέα Υόρκη. Έχω πολλούς φίλους στην Αμερική που υποστηρίζουν τους Knicks και φυσικά μισούν τη Βοστώνη. Κι εγώ είμαι οπαδός της Βοστώνης. Ελπίζω ο Γιάννης να πάει στη Βοστώνη.

TN: Αυτή ήταν η επόμενη ερώτησή μου.

Νικ Κύργιος: Ξέρω ότι θέλει να έρθει. Θα δούμε. Δεν πρόκειται να πω κάτι περισσότερο, αλλά ναι, ελπίζω να κερδίσει το Σαν Αντόνιο.

TN: Παρακολουθείς και EuroLeague;

Νικ Κύργιος: Όχι ιδιαίτερα. Γνωρίζω λίγο την Ευρωλίγκα, αλλά παρακολουθώ τόσο πολύ NBA που δεν μου μένει χρόνος για κάτι άλλο.

TN: Άρα δεν έχεις κάποια προτίμηση;

Νικ Κύργιος: Όχι.

TN: Επειδή ξέρεις... Βοστώνη...

Νικ Κύργιος: Τριφύλλι, ναι, ναι... (γέλια)

"Ίσως μια μέρα να παίξω Davis Cup για την Ελλάδα"

TN: Έχω μία τελευταία ερώτηση για τον φίλο μου στη Μελβούρνη, τον Χάρη (Μανάρα).

Νικ Κύργιος: Α, ναι.

TN: Πώς γνωριστήκατε; Όταν ταξίδεψα στην Αυστραλία το 2018, αυτός ο άνθρωπος ήταν απίστευτος. Όποιον Έλληνα έβρισκε τον βοηθούσε. Τον καλούσε για φαγητό, φρόντιζε τους πάντες. Έχει βοηθήσει πάρα πολλούς τενίστες. Πώς γνωρίστηκες μαζί του;

Νικ Κύργιος: Ο Χάρης βοηθούσε πολύ την ελληνική ομάδα όταν ερχόταν στην Αυστραλία. Με φαγητό, μετακινήσεις, οτιδήποτε χρειαζόταν. Δεν θυμάμαι ακριβώς την πρώτη φορά που γνωριστήκαμε. Κινούμασταν στους ίδιους κύκλους και γίναμε πολύ καλοί φίλοι. Σήμερα είναι ένας από τους πιο κοντινούς μου φίλους. Βοηθάει τους πάντες. Όχι μόνο τους Έλληνες. Έχει πραγματικά πολύ καλή καρδιά. Είναι απίστευτα φιλόξενος. Από την πρώτη μέρα που τον γνώρισα προσπαθεί πάντα να με βοηθήσει σε οτιδήποτε χρειάζομαι. Για να είμαι εδώ σήμερα, ουσιαστικά αυτός τα οργάνωσε όλα. 

Του είπα ότι δεν ήξερα τι να κάνω. Τον ρώτησα αν είχε κάποιες επαφές. Και τώρα βρίσκομαι εδώ. Η προπόνηση ήταν καταπληκτική. Οι άνθρωποι είναι οι καλύτεροι. Ειλικρινά, του χρωστάω τα πάντα για το ότι βρίσκομαι εδώ. 

Είναι επίσης τρομερά αστείος. Νομίζω ότι ήρθαμε πραγματικά κοντά όταν έπαιζα με τον Τσιτσιπά στο ATP Cup. Τότε ξενυχτούσα με την ελληνική ομάδα και ο Χάρης είχε οργανώσει τα πάντα.

TN: Τότε κυκλοφορούσε και μια φήμη. Ότι κάποια στιγμή ο Νικ θα έπαιζε με την ελληνική ομάδα στο μέλλον.

Νικ Κύργιος: Θα το ήθελα. Έχω ελληνικό διαβατήριο. Σίγουρα θα το σκεφτόμουν κάποια στιγμή. Αν έπαιζα Davis Cup εδώ, μαζί με τον Στέφανο, θα ήταν κάτι τρελό. Νομίζω ότι θα είχαμε πραγματικά πιθανότητες να πετύχουμε κάτι πολύ μεγάλο. Οπότε... ποτέ δεν ξέρεις. Ίσως μια μέρα. Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, μου αρέσει περισσότερο εδώ απ' ό,τι στην Αυστραλία, αυτό είναι σίγουρο.

TN: Ελπίζουμε να συμβεί! Σε ευχαριστούμε πολύ.

Νικ Κύργιος: Παρακαλώ.