H Martina Hingis έχει μια από τις πιο συναρπαστικές ιστορίες στον κόσμο του τένις. Κέρδισε το πρώτο της Grand Slam και ανέβηκε στο Νο.1 της παγκόσμιας κατάταξης πριν γιορτάσει τα 16α γενέθλιά της, ολοκλήρωσε την καριέρα της με 25 majors τίτλους σε μονό, διπλό και μικτό διπλό και έκανε δύο comeback στο tour, αφού τερμάτισε την επαγγελματική της καριέρα.

Μέσω της συνεργασίας της με τη LUX Tennis, της οποίας είναι πρέσβειρα, επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Αθήνα και φιλοξενήθηκε από το νέο 5άστερο θέρετρο της αθηναϊκής ριβιέρας, One&Only Aesthesis, το οποίο απλώνεται σε μια πολύ όμορφη και προστατευόμενη δασική περιοχή, συνολικής έκτασης 210 στρεμμάτων, που εκτείνεται μέχρι την παραλία.

Έπαιξε τένις με ενοίκους και την Πέμπτη 5 Μαρτίου απάντησε σε ερωτήσεις των Ελλήνων δημοσιογράφων, σε ένα φιλικό meet & greet που έλαβε χώρα στις τενιστικές εγκαταστάσεις του θερέτρου. Πάντα φιλική και πολύ προσιτή, η Hingis πρώτα έκανε δηλώσεις και έπαιξε τένις στα πλαίσια φωτογράφησης, μετά απάντησε με χαμόγελο σε όλες τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για περίπου μια ώρα και στη συνέχεια επέστρεψε στο court, όπου αντάλλαξε μπάλες μαζί τους, προσφέροντάς τους μια μοναδική εμπειρία. Άλλωστε, όπως είπε και εκεί, το τένις ήταν πάντα το μεγάλο πάθος της.

Στο event παραβρέθηκαν ο συνιδρυτής και CEO της LUX Tennis, Joan Soler (αριστερά), καθώς και ο Γενικός Διευθυντής του One&Only Aesthesis, Gerald Krischek (δεξιά).

Το tennisnews.gr ήταν εκεί και σας μεταφέρει αυτα που είπε η θρυλική Ελβετίδα τενίστρια, αλλά και το φωτορεπορτάζ.

Για τον ρόλο που έχει το τένις στη ζωή της σήμερα: "Ακόμα παίζω αρκετό τένις, πάντα ήταν σημαντικό κομμάτι της ζωής μου και ήθελα να είναι. Το τένις μου έδωσε πολλά. Όχι μόνο που ταξίδεψα τον κόσμο και έκανα φιλίες, αλλά και την απόλαυση του αθλητισμού και το πάθος. Και τώρα κατά κάποιο τρόπο δουλειά μου είναι να φέρνω πιο κοντά ανθρώπους που αγαπούν το τένις. Έχουμε και ένα rivalry τώρα που υπάρχει το padel, το pickleball, όμως για μένα το τένις παραμένει το ομορφότερο άθλημα. Παίζω και με την κόρη μου τένις. Ακόμα με πηγαίνει σε όμορφα μέρη σε όλο τον κόσμο, όπως αυτό εδώ, μέσω της συνεργασίας μου με τη Lux Tennis. Έπαιξα με ένα κορίτσι 12 ετών χθες και ήταν πολύ χαρούμενη, ενθουσιασμένη και πειθαρχημένη. Είναι ωραίο να βλέπεις τον κόσμο να έρχεται εδώ, να του προσφέρεις μια όμορφη εμπειρία, να τους φέρνεις χαμόγελα στα πρόσωπά τους. Με κάνουν και μένα χαρούμενη."

Τι θα έκανε διαφορετικά αν γυρνούσε πίσω στα 20 της: "Θα άκουγα περισσότερο τη μητέρα μου (γέλια). Έγινα πολύ μικρή Νο.1 στον κόσμο και είχα πολλούς περισπασμούς. Ειδικά όταν είσαι σε υπέροχες πόλεις που έχουν τόσα πράγματα να κάνεις. Και στην πραγματικότητα δεν έχεις χρόνο να τα κάνεις, γιατί πρέπει να προπονείσαι και να αγωνίζεσαι. Έπαιζα μονά, διπλά, καμιά φορά και μικτά! Ήμουν πάντα η πρώτη που πήγαινε στο court και η τελευταία που έφευγε. Όταν είσαι 20 θέλεις να ζήσεις περισσότερα πράγματα, αλλά δεν παραπονιέμαι, γιατί είχα τη δυνατότητα να τα ζήσω αργότερα. Ήταν όμορφη περίοδος, αλλά πολύ έντονη, γιατί παίζαμε 10 μήνες το χρόνο και μετά προετοιμαζόμασταν για την επόμενη σεζόν. Μιλούσα με άλλους παίκτες και μου έλεγαν ότι εκείνοι έβγαιναν και διασκέδαζαν περισσότερο, όμως εγώ ήμουν συνέχεια στους τελικούς."

Για το πως μπόρεσε να διαχειριστεί το να είναι στην κορυφή του κόσμου στα 16 της: "Ήμουν έτσι μαθημένη από μικρή, μεγάλωσα μ' αυτή τη νοοτροπία, γιατί ήμουν πάντα η μικρότερη και η πιο μικρόσωμη. Είχα από νωρίς επιτυχίες στα juniors, οπότε η μετάβαση έγινε φυσικά. Δεν έπρεπε να κάνω περισσότερη ώρα προπόνηση η κάτι τέτοιο, γιατί είχα ένα πλάνο στο παιχνίδι μου, χάρη στη μητέρα μου. Ήταν πολύ έξυπνη στο πως μου έμαθε να παίζω τένις. Αν βασιζόμουν στη δύναμή μου, δεν θα είχα καμία πιθανότητα απέναντι στις αδερφές Williams. Ευτυχώς δεν παίζαμε σε ρινγκ πυγμαχίας, νομίζω δεν θα έμπαινα καν να τις αντιμετωπίσω (γέλια). Στο γήπεδο έχουμε φιλέ και υπάρχουν πολλοί τρόποι να κερδίσεις έναν αγώνα. Αυτή είναι η ομορφιά του τένις. Από πολύ μικρή μου έμαθε (η μητέρα της) να χτίζω πόντους, να κερδίζω ψηλότερες και δυνατότερες παίκτριες και αυτό έκανα σε όλη μου την καριέρα."

Το αγαπημένο της από τα 5 Grand Slams (μονά) που κέρδισε: "Το αγαπημένο μου ήταν το πρώτο, που κέρδισα στην Αυστραλία. Έπαιξα καλύτερα από κάθε άλλη φορά εκεί. Αλλά το αγαπημένο μου Slam να επισκέπτομαι είναι το Wimbledon."

Για τα comeback που έκανε: "Επέστρεψα δύο φορές στο tour, αρκετές! Όταν το έκανα στο διπλό ήταν πραγματικά μια σύμπτωση, γιατί προπονούσα κάποιους παίκτες εκείνη την περίοδο. Η μία ήταν Ρωσίδα και κέρδισε ένα τουρνουά διπλών στη Μαδρίτη. Μετά προπονηθήκαμε μαζί με δύο άλλες παίκτριες και κερδίσαμε το σετ που παίξαμε. Σκέφτηκα ότι ίσως ακόμα το 'χω. Μετά η Sabine Lisicki, η Γερμανίδα παίκτρια που έπαιξε στον τελικό του Wimbledon και είχε το πιο γρήγορο σερβίς στο tour, μου ζήτησε να παίξουμε μαζί διπλά. Της είπα 'όχι, όχι', αλλά μου έλεγε ότι δεν μπορούσε να βρει καμία άλλη σε τόσο λίγο χρόνο. Ήταν στην περίοδο του Indian Wells και του Μαϊάμι. Στο Indian Wells χάσαμε στον 1ο γύρο από μια από τις καλύτερες ομάδες στο super tie-break. Στο Μαϊάμι κερδίσαμε. Τότε σκέφτηκα: 'εντάξει, φαίνεται ότι ακόμα μπορώ να το κάνω'. Δεν είχα παίξει επαγγελματικά για έξι χρόνια και ήμουν προπονήτρια, όμως κερδίσαμε το τουρνουά και ήταν υπέροχο. Μετά έπαιξα και σε άλλα τουρνουά."

Για το πάθος της για το τένις: "Νομίζω λίγοι άνθρωποι είναι έτσι, έχουν αυτό το πάθος. Δεν θέλω να συγκρίνω τον εαυτό μου με τον Maradona, αλλά μιλάω γι' αυτο το πάθος. Αγαπούσε πάντα το ποδόσφαιρο. Μπορούσε να παίξει στον δρόμο, στην άμμο, οπουδήποτε υπήρχε μια μπάλα. Το ίδιο συμβαίνει και με μένα. Αν δω κάποιον να παίζει τένις, μπορεί να μπω στο γήπεδο και να παίξω μαζί του. Δεν είναι απλά μια δουλειά για μένα, είναι πάθος. Αυτό με βοήθησε σε όλη μου τη ζωή."

Η αγαπημένη της παίκτρια σήμερα: "Κάθε φορά που παίζει η Aryna Sabalenka ή η Elena Rybakina, είναι ενδιαφέρον να τις παρακολουθείς. Κάθε τουρνουά είναι λίγο διαφορετικό, βλέπεις πως εξελίσσονται, πως επιστρέφουν μετά από δυσκολίες και πως κερδίζουν. Από τις νεότερες παίκτριες παρακολουθώ τη Mirra Andreeva, που είναι κάποια που εμφανίστηκε δυναμικά τα δύο τελευταία χρόνια. Μου αρέσει να βλέπω νέους παίκτες που ανεβαίνουν."

Το ενδεχόμενο να επιστρέψει το best-of-five format στο γυναικείο τένις (η ίδια έχει παίξει best-of-five όταν γινόντουσαν έτσι οι τελικοί του WTA Finals): "Νομίζω είναι καλή ιδέα. Ειλικρινά, όταν έπαιζα εγώ τους τελικούς δεν το σκεφτόμουν πολύ, γιατί ήταν ο τελευταίος αγώνας της σεζόν και μετά είχες χρόνο για να αναρρώσεις. Είναι επίσης διαφορετική η νοοτροπία όταν μπαίνεις σε ένα τέτοιο ματς. Πιθανό χρειάζεται να προπονηθείς λίγο πριν. Υπάρχουν σίγουρα γυναίκες που μπορούν να το διαχειριστούν και, αν προπονηθείς κατάλληλα, δε νομίζω ότι είναι κάτι αδύνατο. Είναι σίγουρα πιο απαιτητικό σωματικά, αλλά επηρεάζει και τη στρατηγική, το πως παίζεις έναν αγώνα και πως τον αντιμετωπίζεις.

Ίσως είναι διαφορετικό να το παρακολουθείς ζωντανά, ανάλογα με το πόσο 'drama' υπάρχει στο σκορ. Αλλά βλέπεις και αγώνες ανδρών στα Grand Slams που τελειώνουν σε μιάμιση ώρα, δίνουν τα χέρια και φεύγουν. Εξαρτάται. Νομίζω ότι θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρον, ειδικά προς το τέλος των τουρνουά, στα ημιτελικά ή τον τελικό. Αν κάποιος επιστρέψει από δύο χαμένα σετ, θα ήταν πολύ ωραίο να το δούμε."

Για την άνοδο του γυναικείου τένις και του γυναικείου αθλητισμού: "Έχει κάνει σίγουρα ένα βήμα μπροστά. Σε κάθε άθλημα υπάρχει εξέλιξη. Σήμερα υπάρχει τεράστια πρόοδος στη διατροφή, ενώ οι κορυφαίοι παίκτες έχουν μεγαλύτερες ομάδες γύρω τους, που τους βοηθούν να αποδίδουν στο μέγιστο. Επίσης ο εξοπλισμός έχει αλλάξει πολύ. Στο τένις ειδικά, οι ρακέτες και οι χορδές έχουν εξελιχθεί πολύ με τα χρόνια. Είναι μια συνεχής διαδικασία εξέλιξης."