tennisnews.gr - Το Τένις στην Ελλάδα | Tennis in Greece | Τα νέα του Τένις | Greek Tennis News

Διαφήμιση
 

Οικογένεια Κανελλοπούλου: Τρεις γενιές τένις (Μέρος A’)

E-mail Εκτύπωση

Kanellopoulos3

Η Οικογένεια Κανελλοπούλου είναι εδώ και πολλά χρόνια άρρηκτα συνδεδεμένη με το τένις. Άραγε, όμως, θα είχε γίνει η Αγγελική Κανελλοπούλου η γνωστή σε όλους πρωταθλήτρια, με πολλές συμμετοχές στα Grand Slam και μεγάλες διακρίσεις στο WTA Tour; Θα έπαιζε σήμερα η κόρη της, Μαρία, γεμάτη πάθος, πείσμα αλλά και προοπτικές, τένις εκτός των Ελληνικών συνόρων; Πολλά θα μπορούσε να εικάζει κάποιος, εμείς όμως θελήσαμε να μάθουμε τις απαντήσεις, μέσα από ένα αφιέρωμα στην οικογένεια Κανελλοπούλου, ξεκινώντας από τον πρεσβύτερο.

[Επιμέλεια, κείμενα και υλικό του Νίκου Πελαντάκη, Unick events]

Ο κύριος Δηµήτρης Κανελλόπουλος, ο πατέρας της Αγγελικής, δεν ανήκε στους λίγους και πλούσιους της µεταπολεµικής περιόδου που είχαν το προνόµιο να ασχολούνται µε το τένις. Δεν ήταν καν γόνος πλούσιας οικογένειας. Απεναντίας, ο πατέρας του εργαζόταν στην ουσία για τους πλουσίους, ως συντηρητής στον ιστορικό Όµιλο Αθηνών. Και φαινόταν ότι αυτή ήταν και η µοίρα του µικρού τότε Δηµήτρη. Ο ίδιος όµως, όπως χαρακτηριστικά µας εξιστορεί στις σειρές που ακολουθούν, είχε άλλα σχέδια…

«Brake» στη μοίρα

«Είµαστε στο 1948. Ο πατέρας µου εργάζεται εδώ, στον Όµιλο Αθηνών, και µε φέρνει, να κάνω το ball boy. Εγώ, µόλις είδα το τένις δε µου πήγαινε να φέρνω τις µπάλες και να σκουπίζω. Ήθελα να γίνω κάτι πάνω στο τένις! Είχα δει και το Monte Carlo στον κινηµατογράφο, και είπα “Θα παίξω εκεί!”. Όλα αυτά, χωρίς να έχω πιάσει ακόµα ρακέτα…

Ρακέτα για εµάς δεν υπήρχε. Περίµενα να σπάσει η ρακέτα από κάποιον πλούσιο, να την καρφώσω, να τη δέσω µε ένα σχοινί, και να παίξω µέσα στην αποθήκη, κρυφά, καθώς έξω δεν µας επέτρεπαν να παίζουµε εµείς οι εργαζόµενοι. Αυτή ήταν η πρώτη φάση. Εκείνη την εποχή υπήρχαν ελάχιστα τουρνουά ανά τον κόσµο, όλα στο χώµα. Οπότε οι µεγαλύτεροι αθλητές πέρναγαν από εδώ, τόσο για αγώνες, όσο και για προετοιµασία για το Roland Garros, το Wimbledon, το Foro Italico, καθώς το κλίµα ήταν ιδανικό και ο Όµιλος διέθετε όλες τις απαραίτητες υποδοµές.

Μια χρονιά ήρθε το Νο2 τότε, ο Αµερικανός Richardson, να κάνει προετοιµασία για το Roland Garros. Αυτό στάθηκε αφορµή να µαζευτεί στον Όµιλο όλη η αφρόκρεµα της Ελληνικής κοινωνίας. Έτυχε τότε η Εθνική µας οµάδα να λείπει, σε αγώνες στην Αίγυπτο, και ο Richardson δεν είχε κάποιον καλό να παίξει. Οι υπεύθυνοι του Οµίλου κάλεσαν τον προπονητή Γιάννη Αργυρίου και έπαιξαν οι δυο τους µαζί µια φορά. Όµως ο Αργυρίου ήταν επαγγελµατίας και δεν είχε άλλο χρόνο να διαθέσει. Οπότε ο ίδιος προτείνει στον Αµερικανό πρωταθλητή, να παίξει “µ’ έναν πιτσιρικά που έπαιζε καλά” (µέσα στην αποθήκη)… Και µε κάλεσαν να παίξω µαζί µε τον Richardson! Εγώ τους λέω: δεν έχω ρακέτα κανονική, δεν έχω παπούτσια, ρούχα. Λοιπόν, µου τα έδωσαν όλα αυτά και προχωρώντας προς το γήπεδο, σκέφτοµαι να η ευκαιρία να φτιαχτώ. Έβαλα τα δυνατά µου, προπονήθηκε µαζί µου, του άρεσε και µε ρώτησε σε ποια τουρνουά θα αγωνιστώ. Εκείνη την ώρα ήταν µπροστά µερικοί από την αφρόκρεµα που λέγαµε, πεπειραµένοι άνθρωποι, που αµέσως του απάντησαν διπλωµατικά, ότι θα πάω σε κάποια συγκεκριµένα τουρνουά. Το θέµα είναι ότι το εννοούσαν! Με καλούν, λοιπόν, ξανά στο γραφείο και µου λένε: από σήµερα αλλάζει η ζωή σου. Μου έδωσαν µια καλή δουλειά, µε πολλές αποδοχές, για λίγες ώρες ώστε να προπονούµαι µετά.

Ο ευεργέτης ο δικός µου ήταν ο Όµιλος Αθηνών. Ο Όµιλος τα έκανε όλα για µένα. Μου έφερε κορυφαίους προπονητές, όπως τον µεγάλο Jean Paul Lot, δασκάλους Αγγλικών, µέχρι και δασκάλα από το Παρίσι µου έφεραν να µου διδάξει το savoir vivre… Όλα τα χρωστάω στον Όµιλο, όπως αρκετοί άλλοι.

Άρχισα να πηγαίνω σε τουρνουά στο εξωτερικό. Ταξίδεψα πολύ, έζησα πρωτόγνωρες εµπειρίες, οι οποίες χωράνε µόνο σε βιβλίο. Έπαιξα µε τον Καλογερόπουλο, είχαµε µεγάλες επιτυχίες. Τότε για έναν αθλητή ήταν όλα πληρωµένα από τη διοργάνωση, όχι όπως σήµερα, και επιπλέον ο Όµιλος µας κάλυπτε τα οδοιπορικά. Βέβαια δεν υπήρχε και χρηµατικό έπαθλο, τότε, µε εξαίρεση τη Γαλλία».

Kanellopoulos

Το τένις χθες και σήμερα

«Η διαφορά του τένις τότε και σήµερα δεν είναι στο forehand, στο backhand, ή στο service. Αυτό που βλέπουµε σήµερα, το ίδιο βλέπαµε και τότε. Μεγάλοι παίκτες υπήρχαν και τότε. Σπεσιαλίστες στον τρόπο παιχνιδιού υπήρχαν και τότε. Επίσης το τένις ήταν από τότε άθληµα µε prestige. Αυτό που άλλαξε είναι η ρακέτα που έγινε πολύ γρήγορη, καθώς και η φυσική κατάσταση των αθλητών, που σήµερα είναι κατά µεγάλο βαθµό βελτιωµένη. Επίσης, σήµερα πρέπει να έχεις χρήµατα, για να µπορέσεις να παίξεις σε διεθνές επίπεδο. Τελείως διαφορετικό ήταν τότε και το όλο σκηνικό στα τουρνουά: οι αθλητές ήταν φίλοι µεταξύ τους, δεν υπήρχε ο ανταγωνισµός που υπάρχει σήµερα. Υπήρχε πολύ φλερτ στην εξέδρα, γίνονταν πάρτυ µετά τους αγώνες.

Αυτό που µου έχει µείνει, σχετικά µε το κοινό, αλλά και τους διοργανωτές των τουρνουά ανά τον κόσµο, είναι η συµπεριφορά τους προς τους αθλητές. Η πιο «ζεστή» φιλοξενία από τότε µέχρι σήµερα είναι στην Τουρκία. Από µένα µέχρι και την εγγονή µου… Αντιθέτως, σε κάποια άλλα µέρη διοργανωτές και κοινό ήταν και είναι ψυχροί.

Όσον αφορά τώρα στα χρηµατικά έπαθλα αλλά και στα δικαιώµατα και τις παροχές στο επαγγελµατικό τένις, όλοι οι παίκτες σήµερα χρωστάνε τα πάντα σ’ έναν παίκτη, στον Nikolas Pilic. Το 1970 µε 1972, δε θυµάµαι ακριβώς, ο Pilic έκανε µια απεργία. Αφορµή ήταν το γεγονός ότι αν το Σωµατείο σου, για δικό του λόγο, σε τιµωρούσε τότε, απαγορευόταν να πιάσεις ρακέτα για πολύ καιρό, οπουδήποτε. Γίνεται λοιπόν αυτή η επανάσταση µε αρχηγό τον Pilic και έκτοτε άλλαξε όλο το τένις. Μάλιστα κάποια στιγµή στη θέση της τιµωρίας βρέθηκε και η κόρη µου, η Αγγελική, και γλίτωσε την τιµωρία, σε διεθνές επίπεδο, χάρη στον Nikolas, µε τον οποίο µας δένει και µια φιλία εδώ και χρόνια».

«Μήπως είµαι χαζοµπαµπάς»;

«Το 1964 παντρεύτηκα και, καθώς δεν είχα την υποδοµή να γίνω επαγγελµατίας αθλητής, αποφάσισα να γίνω προπονητής. Δώσαµε εξετάσεις του Υπουργείου Παιδείας, µε εξεταστή τον Jean Paul Lot, και µε Βασιλικό διάταγµα, τότε, πήραµε τα διπλώµατα. Τότε στον Όµιλο Αθηνών γινόσουν προπονητής, αφού πρώτα πέρναγες από Συµβούλιο. Ως προπονητής του Οµίλου έβγαλα αρκετούς αθλητές, αλλά εγώ θα µιλήσω µόνο για την κόρη µου, την Αγγελική. Είµαστε στον Χειµώνα του 1970, όταν η σύζυγός µου φέρνει για πρώτη φορά εδώ, στον Όµιλο, τη µικρή. Κάποια στιγµή η Αγγελική σκοντάφτει και αρχίζει να κλαίει. Της δίνω µια µπάλα, για να σταµατήσει το κλάµα, και έτσι άρχισε το τένις για την Αγγελική… Από την πρώτη στιγµή είχε το touch! Το είχε, σκέφτοµαι, ή µήπως είµαι χαζοµπαµπάς; Λέω, λοιπόν, στον αείµνηστο Νίκο Καλύβα, να την δει και εκείνος, για να βεβαιωθώ. Κι έτσι ήταν! Από τότε η Αγγελική ερχόταν στον Όµιλο κάθε µέρα και παίζαµε συνέχεια. Δεν ήθελα όµως να ασχοληθεί µε το τένις, όπως και η ίδια αργότερα δεν ήθελε το ίδιο για την κόρη της. Το τένις είχε γίνει πλέον επαγγελµατικό και απαιτούσε πολλά χρήµατα, για να µπορέσεις να σταθείς σε διεθνές επίπεδο. Της άρεσε όµως και µε προσπάθεια τα καταφέραµε. Είναι βλέπεις τα γονίδια που πήγαν σε εκείνη, στην κόρη της τη Μαρία, καθώς και σ’ ένα άλλο εγγονάκι που έχω και παίζω αυτή τη στιγµή. Έτσι το πήραµε ζεστά και ασχολήθηκε µόνο µε το τένις. Το 1983 η Αγγελική, στα 18 της, κάνει µια διαφήµιση µε τη Rexona, και η Ελληνική Ολυµπιακή Επιτροπή αποφασίζει τιµωρία εφ’ όρου ζωής! Μάλιστα εγώ ανακουφίστηκα για λίγο. Ήξερα όµως για την επανάσταση του Pilic, οπότε στείλαµε αίτηση στο WTA και η Αγγελική έγινε µέλος εκεί, οπότε µπορούσε να παίζει στο εξωτερικό. Το τένις έγινε επάγγελµα για την Αγγελική, από το οποίο κέρδισε αρκετά χρήµατα. Εγώ ως πατέρας είχα πάντα αγωνία, αλλά δεν την έδειχνα. Το πρώτο µεγάλο τουρνουά για την Αγγελική ήταν το 1984, στο Roland Garros. Εκεί µπήκαµε στο πνεύµα των αγώνων και µάθαµε πολλά. Η Αγγελική ήταν πάντα απλή και έγινε αγαπητή στον κόσµο. Κέρδισε πολλές µεγάλες αθλήτριες της εποχής. Μάλιστα την φοβόταν η Martina Navratilova, καθώς η Αγγελική έπαιζε πολύ spin και δεν ταίριαζε στο παιχνίδι της».

Aggeliki-Maria

«Η Μαρία ξεκίνησε τένις και παίζει ωραία»…

«Πάµε στη Μαρία, τώρα. Έρχεται µια µέρα η, µητέρα πλέον, Αγγελική και µου λέει: Η Μαρία ξεκίνησε τένις και παίζει ωραία. Μπλέξαµε πάλι, σκέφτοµαι… Με τα πολλά, µε πείθει να έρθει να τη δω. Μόλις τη βλέπω, παθαίνω. Την προπόνησα για 6 χρόνια. Είχε εξυπνάδα, αντοχή, καλή κατασκευή σωµατική, δεχτικότητα. Το πρόγραµµα των αγώνων το ρύθµιζε από την αρχή η Αγγελική, µ’ ένα κλικ στον υπολογιστή, πλέον… Εγώ µόνο προπονούσα. Πάµε στο πρώτο τουρνουά στη Λαµία, και πάει τελικό. Έτσι ξεκίνησε το αγωνιστικό κοµµάτι για τη Μαρία. Από τότε παίζει κυρίως στο εξωτερικό. Εγώ είµαι προοληπτικός και δεν την αφήνω να πάει ποτέ στην κλήρωση. Δεν πήγα ποτέ ούτε για µένα, ούτε για την Αγγελική. Μια φορά που δε µε άκουσε η Μαρία, στο Μαρόκο, και πήγε στην κλήρωση, πέτυχε το Νο1!

Σήµερα η Μαρία προπονείται µε έναν Ιταλό προπονητή, εγώ συµβουλεύω και τους δύο και µε ακούνε. Η βασική συµβουλή µου είναι ότι µε όποια αθλήτρια και να µπει στο γήπεδο, είναι και οι δυο το ίδιο. Ειδικά στον πρώτο γύρο, είναι µεγάλη ευκαιρία, να κερδίσεις µια καλύτερη αθλήτρια. Αρκεί να µη σου ξεφύγει στα πρώτα 2-3 games». Θα συνεχίσουµε το αφιέρωµα στην Οικογένεια Κανελλοπούλου, µε την… διεθνή Αγγελική να µας εξιστορεί αυτά που η ίδια έζησε.

Kanellopoulos2

[Διαβάστε το δεύτερο μέρος του αφιερώματος εδώ-link]


nikos-about1Ο Νίκος Πελαντάκης είναι ο ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας Unick events, μέσα από την οποία διαχειρίζεται και προωθεί το Tennis Marathon™ Event σε όλο τον κόσμο.
Εργάζεται στον χώρο του τένις εδώ και δεκαπέντε χρόνια, σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων όπως διοργάνωση εκδηλώσεων, εκδόσεις, μάρκετινγκ, κάλυψη τενιστικών διοργανώσεων με την ιδιότητα του δημοσιογράφου και του φωτογράφου, προπονητική, διδασκαλία.
Το 2003 υπήρξε ο συνιδρυτής της εταιρίας Pelpan Group. Για τα επόμενα δέκα χρόνια εργάστηκε πάνω σε πολλά προγράμματα, τα περισσότερα από αυτά με επίκεντρο το τένις, με γνώμονα την έμπνευση, την καινοτομία και την πρωτοτυπία: Το 2004 «ανακάλυψε» και «εισήγαγε» το Beach Tennis στην Ελλάδα. Επίσης δημιούργησε το TennisWeekend, ένα πρότυπο σεμινάριο για ερασιτέχνες παίκτες, ενώ υπήρξε ο διοργανωτής της Athens Tennis Expo 2012, της πρώτης έκθεσης για το τένις στην Ελλάδα. Το 2011 εμπνεύστηκε το Tennis Marathon™ Event, το οποίο έχει ήδη καθιερώσει στην Ελλάδα.
Ο Νίκος, μέχρι σήμερα, έχει σχεδιάσει, προγραμματίσει και υλοποιήσει περί τις 100 επιτυχημένες εκδηλώσεις (τένις, beach tennis, κοινωνικές και προωθητικές εκδηλώσεις) ανά την Ελλάδα, με αξιοσημείωτες χορηγίες και σημαντικό αριθμό συμμετεχόντων.
Παράλληλα έχει σχεδιάσει, επιμεληθεί και εκδώσει έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, οδηγούς και καταλόγους. Επί δέκα χρόνια υπήρξε ο εκδότης του Tennis Society, του μοναδικού ελληνικού περιοδικού για το τένις, όπως και της ομώνυμης ηλεκτρονικής έκδοσης.
Το 2013 ο Νίκος ίδρυσε την εταιρία Unick events, με σκοπό να διαδώσει μερικές από τις ιδέες και τις γνώσεις του σε όλο τον κόσμο, με αφετηρία το Tennis Marathon™ Event.
Ο Νίκος είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στην Αντισφαίριση, καθώς και στην Άσκηση, Ευρωστία και Υγεία. Έχει εργαστεί ως προπονητής και καθηγητής Φυσικής Αγωγής σε αρκετούς οργανισμούς, εταιρίες και Εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Υπήρξε προσκεκλημένος ομιλητής σε Σεμινάρια και Διαλέξεις. Είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Εκδοτών Περιοδικών στην ΕΕ (FAEP).
Ο Νίκος έχει επίσης εργαστεί ως εθελοντής τόσο στους Ολυμπιακούς Αγώνες "Σύνδεΰ 2000", όσο και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Έχει επιπλέον συμμετάσχει εθελοντικά, ως αθλητής, στην εκδήλωση "Αναβίωση των Αρχαίων Ολυμπιακών", στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, το 1997. Το 2001 βραβεύτηκε από την Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής "Αθήνα 2004" για τις υπηρεσίες του ως εθελοντής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. 

Νίκος Πελαντάκης

 

Διαφήμιση
Νίκος Πελαντάκης
Νίκος Πελαντάκης

Ο Νίκος Πελαντάκης είναι ο ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας Unick events, μέσα από την οποία διαχειρίζεται και προωθεί το Tennis Marathon™ Event σε όλο τον κόσμο.
Εργάζεται στον χώρο του τένις εδώ και δεκαπέντε χρόνια, σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων όπως διοργάνωση εκδηλώσεων, εκδόσεις, μάρκετινγκ, κάλυψη τενιστικών διοργανώσεων με την ιδιότητα του δημοσιογράφου και του φωτογράφου, προπονητική, διδασκαλία.

Το 2003 υπήρξε ο συνιδρυτής της εταιρίας Pelpan Group. Για τα επόμενα δέκα χρόνια εργάστηκε πάνω σε πολλά προγράμματα, τα περισσότερα από αυτά με επίκεντρο το τένις, με γνώμονα την έμπνευση, την καινοτομία και την πρωτοτυπία: Το 2004 «ανακάλυψε» και «εισήγαγε» το Beach Tennis στην Ελλάδα. Επίσης δημιούργησε το TennisWeekend, ένα πρότυπο σεμινάριο για ερασιτέχνες παίκτες, ενώ υπήρξε ο διοργανωτής της Athens Tennis Expo 2012, της πρώτης έκθεσης για το τένις στην Ελλάδα. Το 2011 εμπνεύστηκε το Tennis Marathon™ Event, το οποίο έχει ήδη καθιερώσει στην Ελλάδα.

Ο Νίκος, μέχρι σήμερα, έχει σχεδιάσει, προγραμματίσει και υλοποιήσει περί τις 100 επιτυχημένες εκδηλώσεις (τένις, beach tennis, κοινωνικές και προωθητικές εκδηλώσεις) ανά την Ελλάδα, με αξιοσημείωτες χορηγίες και σημαντικό αριθμό συμμετεχόντων.

Παράλληλα έχει σχεδιάσει, επιμεληθεί και εκδώσει έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, οδηγούς και καταλόγους. Επί δέκα χρόνια υπήρξε ο εκδότης του Tennis Society, του μοναδικού ελληνικού περιοδικού για το τένις, όπως και της ομώνυμης ηλεκτρονικής έκδοσης.

Το 2013 ο Νίκος ίδρυσε την εταιρία Unick events, με σκοπό να διαδώσει μερικές από τις ιδέες και τις γνώσεις του σε όλο τον κόσμο, με αφετηρία το Tennis Marathon™ Event.
Ο Νίκος είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στην Αντισφαίριση, καθώς και στην Άσκηση, Ευρωστία και Υγεία. Έχει εργαστεί ως προπονητής και καθηγητής Φυσικής Αγωγής σε αρκετούς οργανισμούς, εταιρίες και Εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Υπήρξε προσκεκλημένος ομιλητής σε Σεμινάρια και Διαλέξεις. Είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Εκδοτών Περιοδικών στην ΕΕ (FAEP).
Ο Νίκος έχει επίσης εργαστεί ως εθελοντής τόσο στους Ολυμπιακούς Αγώνες "Σύνδεΰ 2000", όσο και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Έχει επιπλέον συμμετάσχει εθελοντικά, ως αθλητής, στην εκδήλωση "Αναβίωση των Αρχαίων Ολυμπιακών", στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, το 1997. Το 2001 βραβεύτηκε από την Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής "Αθήνα 2004" για τις υπηρεσίες του ως εθελοντής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000.

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

latest-atp-videos

Διαφήμιση

Διαφήμιση