Αίγλη στο... χώμα του Ρολάν Γκαρός

Εκτύπωση

Το Παρίσι είναι έτοιμο να υποδεχθεί τους κορυφαίους τενίστες -
Του Νικου Γαβαλα

Επόμενος σταθμός είναι το Παρίσι. Η πόλη του Φωτός φιλοξενεί το δεύτερο τουρνουά γκραν σλαμ της χρονιάς, το οποίο αρχίζει σήμερα και ολοκληρώνεται στις 9 Ιουνίου. Πρόκειται για το Ρολάν Γκαρός, που έχει πάρει το όνομα ενός Γάλλου πιλότου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εχει δε τις ρίζες του στον 19ο αιώνα, καθώς η πρώτη διοργάνωση έγινε το 1891, ενώ το 1925, άνοιξαν οι πύλες και στους ξένους τενίστες. Παρεμπιπτόντως, η επιφάνεια των κορτ παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα των αιώνων: είναι χωμάτινη.

Εκεί, όπου είναι κοινώς αποδεκτό πως ο Ραφαέλ Ναδάλ δεν έχει αντίπαλο. Δίχως άλλο, ο Ισπανός τενίστας έχει γράψει το πιο σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του γαλλικού γκραν σλαμ, αφού το έχει κατακτήσει επτά φορές, τις περισσότερες από κάθε άλλον τενίστα. Με την περσινή του επιτυχία, ξεπέρασε ακόμη και τον θρυλικό Μπγιορν Μποργκ, ο οποίος έχει στην τροπαιοθήκη του έξι τίτλους στο απλό του Ρολάν Γκαρός. Το μόνο που μοιράζονται οι δύο θρύλοι του αθλήματος, είναι το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων στο Παρίσι. Και οι δύο έχουν κυριαρχήσει τέσσερις χρονιές στη σειρά, ο μεν Σουηδός απ’ το 1978 έως το 1981 και ο Ναδάλ απ’ το 2005 έως το 2008.

Δικαιολογημένα ο Ισπανός χαρακτηρίζεται ως ο Βασιλιάς στο χώμα. Σε αυτήν την επιφάνεια έχει πετύχει 81 νίκες στη σειρά, απ’ τον Απρίλιο του 2005 έως τον Μάιο του 2007. Στην παρούσα φάση, μπορεί να βρίσκεται στο νούμερο 4 της παγκόσμιας κατάταξης, αλλά το τένις του αντιστοιχεί στον πιο φορμαρισμένο τενίστα παγκοσμίως. Σκεφθείτε πως επέστρεψε στη δράση στις αρχές της χρονιάς, μετά από επτάμηνη απουσία εξαιτίας εντονότατων ενοχλήσεων στα γόνατα. Και γύρισε καλύτερος από ποτέ, σα να έμεινε ανεπηρέαστος απ’ την αποχή του.

Για του λόγου το αληθές, αρκεί να σας πούμε πως έπαιξε φέτος σε οκτώ τουρνουά, κατακτώντας τα έξι και χάνοντας στον τελικό στα άλλα δύο. Κυριάρχησε σε τρία Masters (Ιντιαν Γουέλς, Μαδρίτη, Ρώμη), στη Βαρκελώνη, το Ακαπούλκο και το Σάο Πάολο, ενώ ηττήθηκε στον τελικό του Masters του Μόντε Κάρλο και στο τουρνουά της πόλης Βίνα Ντελ Μαρ στη Χιλή.

Αξιοσημείωτο είναι πως την περασμένη Κυριακή, ο Ναδάλ έκανε «σκόνη και θρύψαλλα» τον Φέντερερ στον τελικό της Ρώμης. Κυριάρχησε με 6-1, 6-3, φθάνοντας τις 20 νίκες στις 30 συναντήσεις του με τον μεγάλο του αντίπαλο. Στο Παρίσι έχει τον πρώτο λόγο για τον 8ο τίτλο του, ο οποίος αν έρθει θα είναι ο δωδέκατος σε γκραν σλαμ, αφού έχει κατακτήσει ακόμη δύο φορές το Γουίμπλεντον και από μία το Αυστραλιανό Οπεν και το Αμερικανικό Οπεν.

Απόντες και φαβορί

Για πρώτη φορά μετά το Γουίμπλεντον του 2007, θα απουσιάσει από γκραν σλαμ το νούμερο 2 στον κόσμο, ο Βρετανός Αντι Μάρεϊ, λόγω ενοχλήσεων στην πλάτη. «Ηταν πραγματικά δύσκολη απόφαση. Λατρεύω να παίζω στο Παρίσι, όμως οι γιατροί μου με συμβούλευσαν να μην αγωνιστώ», δήλωσε ο Μάρεϊ στην επίσημη ιστοσελίδα του.

Τα σημαντικά εμπόδια του Ναδάλ στον δρόμο προς τον τίτλο θα είναι το νούμερο 1 στον κόσμο, Νόβακ Τζόκοβιτς, το Νο 3, Ρότζερ Φέντερερ και το Νο 5, Νταβίντ Φερέρ. Ωστόσο, ο προπονητής του, ο (θείος του) Τόνι Ναδάλ δεν συγκαταλέγει τον Φέντερερ ανάμεσα στα φαβορί για τον τίτλο: «Τα τρία μεγάλα φαβορί για μένα είναι οι Νόβακ (Τζόκοβιτς), Νταβίντ (Φερέρ) και Ραφαέλ (Ναδάλ). Δεν βλέπω τον Φέντερερ τόσο για φαβορί, γιατί έτσι είναι οι κανόνες της ζωής. Το χώμα δεν είναι η αγαπημένη του επιφάνεια. Ισως είναι φαβορί για το Γουίμπλεντον και το Αμερικανικό Οπεν, όχι όμως για το Ρολάν Γκαρός».

Με κεκτημένη ταχύτητα η Σαράποβα

Εγραψε ιστορία η Μαρία Σαράποβα το 2012, κατακτώντας το Ρολάν Γκαρός για πρώτη φορά στην καριέρα της. Στην παρθενική παρουσία της στον τελικό του παρισινού όπεν, νίκησε την Ιταλίδα, Σάρα Εράνι με 6-3, 6-2, προσθέτοντας στη συλλογή της, το μοναδικό γκραν σλαμ που έλειπε. Θυμίζουμε πως καμαρώνει για το Γουίμπλεντον του 2004, το Αμερικανικό Οπεν του 2006 και το Αυστραλιανό Οπεν του 2008.

Ενα χρόνο μετά τον θρίαμβό της στη γαλλική πρωτεύουσα, εμφανίζεται ικανή για να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Τις τελευταίες εβδομάδες έδειξε πως βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση. Το γεγονός πως κατέκτησε το τουρνουά της Στουτγκάρδης στα τέλη Απριλίου, επικρατώντας στον τελικό της Κινέζας, Να Λι με 6-4 6-3 επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Μάλιστα, στον δρόμο προς τον τίτλο στα «κλειστά» χωμάτινα κορτ της γερμανικής πόλης, νίκησε σπουδαίες τενίστριες, όπως είναι η Τσέχα, Λούσι Σαφάροβα, η Αννα Ιβάνοβιτς απ’ τη Σερβία και η Γερμανίδα, Αντζέλικα Κρέμπερ.

Μέσα στον Μάιο, η Σαράποβα έφθασε στον τελικό της Μαδρίτης όπου ηττήθηκε απ’ τη Σερίνα Ουίλιαμς, ενώ αποκλείστηκε στον προημιτελικό γύρο της Ρώμης, χάνοντας απ’ την αντίπαλό της στον περσινό τελικό του Ρολάν Γκαρός, τη Σάρα Εράνι. «Ανυπομονώ να επιστρέψω στο Παρίσι», υποστηρίζει η Ρωσίδα, η οποία στον δρόμο προς την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου τίτλου της στο παρισινό γκραν σλαμ, σίγουρα το έργο της δεν θα είναι εύκολο.

Και αυτό γιατί εκτός από το νούμερο 2 στην παγκόσμια κατάταξη, ικανές να κυριαρχήσουν στη Γαλλία είναι το Νο 1 στον κόσμο, η Αμερικανίδα Σερίνα Ουίλιαμς, το Νο 3, Βικτόρια Αζερένκα, το Νο 4, Αγκινιέσκα Ραντβάνσκα, το Νο 5, Σάρα Εράνι, αλλά και οι Να Λι και Αντζέλικα Κρέμπερ που είναι στο Νο 6 και Νο 7 αντίστοιχα της παγκόσμιας κατάταξης.

«Σίγουρα, έδωσα ορισμένα δύσκολα παιχνίδια στη Στουτγκάρδη. Αλλά ήταν θαυμάσιο να ξεκινάω τη σεζόν στο “χώμα” με την κατάκτηση ενός τίτλου. Σίγουρα υπάρχουν ακόμη πολλά περιθώρια βελτίωσης», προσθέτει η Μαρία Σαράποβα.

Ο στόχος της επιστροφής

Να σημειωθεί πως η Σερίνα Ουίλιαμς έχει «ξεχάσει» τον μοναδικό τίτλο της στο Ρολάν Γκαρός. Και αυτό γιατί ήταν στο «μακρινό» 2002, όταν και κυριάρχησε στο Παρίσι. Εκτοτε προχώρησε μία φορά έως τον ημιτελικό (το 2002), ενώ αποκλείστηκε σε τρεις περιπτώσεις στον προημιτελικό γύρο, το 2007, το 2009 και το 2010. Σίγουρα, το χώμα δεν ταιριάζει στην Αμερικανίδα, η οποία ήταν απούσα απ’ το Ρολάν Γκαρός το 2011, ενώ πέρυσι αποκλείστηκε απ’ τον πρώτο γύρο.

Ιστορικά ρεκόρ από το Παρίσι

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν μερικά ρεκόρ του Ρολάν Γκαρός.

Ανδρες: Τίτλος χωρίς να χάσει σετ: Ναστάζε (1973), Μποργκ (1979, 1980), Ναδάλ (2008).

Νικητής που έσωσε ματς-πόιντ: Λακόστ (1927, 2 στον τελικό), Φαν Κραμ (1934, 1 στον τελικό), Λέιβερ (1962, 1 στα προημιτελικά), Πανάτα (1976, 1 στον 1ο γύρο), Κουέρτεν (2001, 1 στους 16), Γκαούντιο (2004, 2 στον τελικό).

Νικητές χωρίς να είναι στις πρώτες 32 θέσεις στο ταμπλό: Μπέρναρντ (1946), Βιλάντερ (1982), Κουέρτεν (1997), Γκαούντιο (2004).

Μεγαλύτερος τελικός σε γκέιμ: Προ της εφαρμογής τάι-μπρέικ: Λακόστ-Τίλντεν (1927), 61 γκέιμ (6-4, 4-6, 5-7, 6-3, 11-9). Μετά την εφαρμογή τάι-μπρέικ: Λέντλ-ΜάκΕνρο (1984), 51 γκέιμ (3-6, 2-6, 6-4, 7-5, 7-5).

Μεγαλύτερος τελικός σε διάρκεια: Βιλάντερ - Βίλας (1982), 4 ώρες και 42 λεπτά (1-6, 7-6, 6-0, 6-4).

Γυναίκες: Τίτλος χωρίς να χάσει σετ: Γουίλς-Μούντι (1928-30, 1932), Σπέρλινγκ (1935-37), Λενγκλέν (1925, 1926), Ενάν (2006, 2007), Ματιέ (1938), Οσμπορν (1949), Χαρτ (1952), Κόνολι (1954), Γκούλαγκονγκ (1971), Κινγκ (1972), Εβερτ (1974), Γκραφ (1988), Σάντσεθ (1994).

Νικήτρια που έσωσε ματς-πόιντ: Οσμπορν (1946, 2 στον τελικό), Κορτ (1962, 1 στον τελικό), Μίσκινα (2004, 1 στη φάση των «16»), Ενάν (2005, 2 στη φάση των «16»).

Νικήτρια χωρίς να είναι στις πρώτες 32 θέσεις στο ταμπλό: Σκρίβεν (1933).

Μεγαλύτερος τελικός σε γκέιμ: Προ της εφαρμογής τάι-μπρέικ: Μόρτιμερ - Κόουντ (1955), 38 γκέιμ (2-6, 7-5, 10-8).

Μετά την εφαρμογή τάι-μπρέικ: Γκραφ-Σάντσεθ (1996), 40 γκέιμ (6-3, 6-7, 10-8)

Μεγαλύτερος τελικός σε διάρκεια: Γκραφ-Σάντσεθ (1996), 3 ώρες, 4 λεπτά (6-3, 6-7, 10-8).