Η Εύα Ασδεράκη είναι μόνη γυναίκα Ελληνίδα διατητής που κατέχει το Gold Badge στην ιεραρχία της διαιτησίας. Η Εύα είναι σταθερή συνεργάτης του tennisnews.gr και από καιρό σε καιρό μας στέλνει τις εντυπώσεις της από μεγάλα τενιστικά γεγονότα. Στη στήλη της περιγράφεται το τένις από μία άλλη οπτική γωνία... αυτή του διαιτητή και του ανθρώπου που ζει την ένταση ενός τουρνουά μέσα στο γήπεδο αλλά πάνω από το φιλέ σε μια καρέκλα.
Μέσα από το blog της βλέπουμε περισσότερα πράγματα από την καταγραφή ενός αγώνα... έτσι για να δούμε και το τένις με άλλο μάτι. Ο λόγος στην Εύα...

Αυτά σκεφτόμουνα όταν ταξίδευα για Μασσαλία την περασμένη εβδομάδα. Βρέθηκα εκεί για το τουρνουά ATP που διοργανώνεται κάθε χρόνο.
Τουρνουά ATP κάνω μόνο 2 το χρόνο, εκτός βέβαια απο τους αγώνες αντρών που κάνω στα Grand Slam και κάποια συνάντηση Davis Cup. Οπότε η εβδομάδα στη Μασσαλία ήταν για μένα μια πολύ καλή εμπειρία και μία πολύ μεγάλη πρόκληση. Και πως να μην είναι αφού το τουρνουά θεωρείται απο τα πιο δύσκολα στο Tour, λόγω των πολλών γάλλων παιχτών που παίζουνε και οι οποίοι θεωρούνται απο τους πιο ζόρικους, ειδικά όταν παίζουνε «εντός έδρας».
Tsonga, Llodra, Simon, Djokovic, Lopez, είναι μερικά απο τα ονόματα των αθλητών που όταν παίζανε, γεμίζανε το κεντρικό γήπεδο του σταδίου Palais des Sports, δημιουργώντας μια καταπληκτική ατμόσφαιρα.

Ένας απο τους πιο δυνατούς αγώνες του τουρνουά, ήταν ο ημιτελικός μεταξύ Djokovic / Tsonga, τον οποίο είχα την τιμή και την χαρά να τον διετητεύσω εγω!! Ήταν ένας απο τους σημαντικότερους αγώνες στην καριέρα μου.

Απο την πόλη της Μασσαλίας δυστυχώς δεν κατάφερα να δω και πολλά, αλλά αυτό είναι σύνηθες σε τουρνουά Indoors,όπου οι αγώνες γίνονται σε δύο γήπεδα ξεκινώντας νωρίς το πρωί και τελειώνοντας αργά το βράδυ..
Το παλιό λιμάνι, το νησί με την φυλακή του Monte Cristo, και ο καθεδρικός ναός στην κορυφή ενός λόφου, με θέα την Μεσόγειο,είναι μερικά απο τα πράγματα που πρόλαβε να μου δείξει ο ρουμανικής καταγωγής οδηγός του τουρνουά, που με πήγε απο το αεροδρόμιο στο ξενοδοχείο.
Και φυσικά όταν βρεθεί κανείς στην Μασσαλία δεν θα πρέπει να λησμονήσει να φάει την παραδοσιακή Bouillabaisse.. Είναι ψαρόσουπα που γίνεται απο μια ποικιλία ψαριών μαγειρεμένα όλα μαζί. Στα παλιά χρόνια ήταν το φαγητό των φτωχών, αφού γινόταν απο τα υπολοίματα ψαριών. Σήμερα όμως την φτιάχνουνε με φρέσκα ψάρια της Μεσογείου και γι’αυτό τον λόγο είναι και πολύ ακριβή...
Τώρα βρίσκομαι στην Ελλάδα για λίγες μέρες, μέχρι το επόμενο ταξίδι που θα με παεί στην Αμερική...





