Μία ειλικρινή και ανοιχτή συνέντευξη έδωσε ο Μάρκος Παγδατής στην δημοσιογράφο του "Πολίτης Γήπεδο" Άντρη Χρίστου, που δημοσιεύτηκε στο site τους "Πολίτης Sport". Όπως αναφέρει η Άντρη Χρίστου "Και να που ο τροχός ξαναγύρισε. Ο Μάρκος που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε ήλθε πίσω μετά από ένα δύσκολο και επίπονο ταξίδι διάρκειας δύο χρόνων."
Και πράγματι έχει πολύ δίκιο καθώς πραγματικά ξαναβλέπουμε έναν παλιό καλό (και ίσως καλύτερο) Μάρκο. Αναδημοσιεύουμε την πλήρη συνέντευξη χωρίς δικά μας σχόλια, εμπλουτίζοντας τη με δικό μας φωτογραφικό υλικό. Μέσα από τη συνέντευξη πραγματικά παίρνουμε πολλά μηνύματα για το τι μπορεί να ακολουθήσει.
Τους τελευταίους μήνες έδειξες ότι... έφερες πίσω τον Μάρκο που ξέραμε. Πόσο δύσκολο ήταν;
Με βοήθησε πολύ το γεγονός ότι ήλθαν στην ομάδα μου οι κατάλληλοι, οι σωστοί επαγγελματίες. Μαζί τους δούλεψα λίγο διαφορετικά από ό,τι δούλευα παλιά...
Δηλαδή;
Δηλαδή προσπαθήσαμε να βάλουμε στο σώμα μου περισσότερο μυϊκό βάρος. Δούλεψα πάρα πολύ στο γυμναστήριο για να το καταφέρω αυτό. Όσον αφορά το τένις μου, δουλέψαμε απλά σε κάποιες λεπτομέρειες. Τους τελευταίους 6 μήνες, κτύπα ξύλο, δεν είχα κάποιο σοβαρό τραυματισμό και αυτό με βοήθησε πάρα πολύ να δουλέψω απερίσπαστος. Από τη στιγμή που μπόρεσα να το κάνω αυτό, ήταν normal που έφερα τον Μάρκο πίσω...
Δεν ξέρω αν συμφωνείς με την άποψη ότι παρακολουθούμε έναν άλλο Μάρκο, πιο σοβαρό, πιο συγκεντρωμένο, λιγότερο ενθουσιώδη, που πλέον δεν κάνει παιχνίδι με τον κόσμο, δεν ενθουσιάζεται και δεν απογοητεύεται εύκολα...
Ναι, συμφωνώ. Τους τελευταίους μήνες είναι πολύ διαφορετικά όλα μέσα μου. Ωρίμασα. Δεν είναι κάτι που το δουλέψαμε. Απλά, ήταν θέμα ωρίμανσης.
Προτιμάς αυτόν τον Μάρκο ή τον «άλλο»;
Αυτό που προτιμώ και θέλω είναι να κερδίζω πρωταθλήματα. Δεν με απασχολεί ο τρόπος...
Με αυτό τον τρόπο, προφανώς, είναι κάπως πιο εύκολο να φτάσεις στον στόχο σου...
Δεν νομίζω να έχει σχέση. Υπάρχουν μέρες που είμαι σοβαρός, μέρες που θα γελάσω, μέρες που νιώθω καλά, άλλες που δεν νιώθω. Υπάρχουν μέρες που δεν θα παίξω καλά, αλλά θα κερδίσω και μέρες που θα γίνει το αντίθετο. Το τένις, κάθε μέρα είναι διαφορετικό. Το παιχνίδι επηρεάζεται από πάρα πολλούς παράγοντες, από το κρύο, τη ζέστη, τον αέρα, το πώς θα ξυπνήσεις το πρωί. Είναι αδύνατον να είσαι ο ίδιος κάθε μέρα. Τη συμπεριφορά που έχω τώρα στο γήπεδο, τη θεωρώ απόλυτα φυσιολογική. Ίσως γιατί τη συνήθισα.
Νιώθεις ότι ανέβηκες ένα επίπεδο; Όχι τόσο τενιστικά, κυρίως μέσα σου;
Ναι, στα πάντα. Ως Μάρκος, στη ζωή μου, στο τένις μου, σε αυτά που θέλω πλέον να κάνω. Κάτι έγινε μέσα μου, ένα κλικ που με βοήθησε να αλλάξω.
Θες να πεις κάτι περισσότερο γι’ αυτό το κλικ;
Δεν έγινε ένα γεγονός ή κάτι. Απλά, μετά από πολλές καταστάσεις που πέρασα, νιώθω πιο «πεινασμένος» από ποτέ...
«Πεινασμένος» για...;
Για νίκες, για κατακτήσεις πρωταθλημάτων, για επιτυχίες, για κατάκτηση ενός Γκραν Σλαμ, για να φτάσω στους πέντε καλύτερους του κόσμου. Αυτή την επιθυμία δεν την ένιωσα ποτέ ξανά τόσο έντονα.
Ακόμα και τότε που άρχιζες την καριέρα σου και ήθελες να γίνεις γνωστός, να αποδείξεις;
Ναι, εντάξει, και τότε ήθελα αλλά ήταν διαφορετικά τα δεδομένα. Τότε δεν ήξερα ότι μπορώ να το κάνω. Τώρα όμως ξέρω. Πιστεύω στον εαυτό μου, πιστεύω στο τένις μου. Και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Είμαι σίγουρος ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν μαζί μου πιστεύουν σε μένα και στο τένις μου. Παλιά δεν ήξερα...
Το γεγονός ότι πλέον είσαι συνειδητοποιημένος το χρεώνεις σε αυτούς τους ανθρώπους; Αυτοί σε βοήθησαν ή μόνος σου το... βρήκες;
Περισσότερο το χρεώνω στον εαυτό μου, να σου πω γιατί. Τα τελευταία δύο χρόνια πέρασα πολλές δυσκολίες, είχα τους προβληματισμούς μου, όπως όλοι οι άνθρωποι, όλοι οι αθλητές. Ήταν δύσκολη περίοδος, αλλά ευτυχώς που την πέρασα. Μου έκανε καλό. Με βοήθησε να βάλω νέους στόχους. Τώρα ξέρω περισσότερο τι θέλω παρά πριν από ένα χρόνο που ήμουν συγχυσμένος.
Και πλέον ο στόχος σου;
Θέλω να βάλω ακόμα λίγο μυϊκό βάρος, να δυναμώσω περισσότερο σε όλα τα σημεία του σώματός μου για να αποφύγω τους τραυματισμούς. Πιστεύω πως βρήκα τον κατάλληλο άνθρωπο να το κάνει αυτό. Τον Οράσιο Ανσέλμι. Είναι ένας πολύ διάσημος γυμναστής. Είναι πολύ έμπειρος, δούλεψε με πολλούς τενίστες (σ.σ. είναι γυμναστής και των Ντελ Πότρο, Σάφιν, Ναλμπάντιαν κ.ά.), ενώ είναι και ο άνθρωπος που καταρτίζει τα προγράμματα εκγύμνασης όλων των αθλητών της Μπόκα Τζούνιορς, όχι μόνο των ποδοσφαιριστών. Είναι πάρα πολύ δυνατός στη δουλειά του. Είδα πάρα πολύ μεγάλη διαφορά...
Φάνηκε, ειδικά, στο παιχνίδι με τον Φερέρ...
Ναι! Ο Φερέρ είναι ένας από τους πιο δυνατούς τενίστες στον κόσμο σε φυσική κατάσταση. Μετά από δυόμισι ώρες αγώνα κουράστηκε, ενώ εμένα μου πήρε τέσσερις ώρες και έξι λεπτά για να πάθω την πρώτη μου κράμπα. Και σημείωσε ότι είχα και έξι παιχνίδια πάνω μου μέσα σε μια βδομάδα.
Κι όμως, ένιωθα πάρα πολύ δυνατός. Εκείνο το τεστ ήταν πάρα πολύ καλό για μένα, γιατί μπόρεσα να επιβεβαιώσω στον εαυτό μου ότι είμαι στον σωστό δρόμο και ότι πρέπει να συνεχίσω να δουλεύω με τον ίδιο τρόπο. Για μένα αυτό ήταν το σημαντικότερο πράγμα που έγινε τις μέρες που ήμουν στην Αυστραλία.
Μπορεί οι επιτυχίες να έλθουν φέτος, μπορεί να έλθουν του χρόνου, μπορεί να έλθουν σε δύο χρόνια. Δεν είναι το πιο σημαντικό. Το πιο σημαντικό είναι να συνεχίσω να δουλεύω με αυτό τον τρόπο. Μπορώ να σου πω ότι παλιά δούλευα περισσότερο. Περνούσα πέντε ώρες με τον γυμναστή μέσα στο γήπεδο. Τώρα μπορεί να δουλέψω μόνο τρεις, για παράδειγμα. Όμως, αυτές οι τρεις ώρες είναι πολύ πιο σημαντικές και ποιοτικές από τις 23 και 33 που δούλευα πριν.
Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον Ανσέλμι;
Τον βρήκα μέσω του προπονητή μου. Και χαίρομαι. Είναι ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος, έγραψε τρία βιβλία, ξέρει πολύ καλά τη δουλειά του. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Πόσο καιρό δουλέψατε μαζί και ποια είναι η συμφωνία σας;
Μόνο 4-5 βδομάδες. Δεν θα είναι συνέχεια μαζί μου. Θα κάνει το πρόγραμμά μου και θα έρχεται μαζί μου στα μεγάλα πρωταθλήματα. Απόψε (σ.σ. περασμένη Τετάρτη) θα έλθει Κύπρο να δουλέψουμε ακόμα κάποιες μέρες μαζί...
Ο απολογισμός της έναρξης της χρονιάς, πώς αξιολογείται από την ομάδα σου και από εσένα;
Είχαμε στόχο να πάμε Αυστραλία και να υπερασπιστούμε τους πόντους που κέρδισα πέρσι. Μπορώ να πω ότι αυτό το πετύχαμε. Εντάξει, τραυματίστηκα με τον Χιούιτ και στεναχωρήθηκα που έφυγα από το Αυστραλιανό Όπεν, έτσι όπως έφυγα, αλλά εντάξει.
Σε γενικές γραμμές, όλα καλά. Πιστεύω ότι μετά το Αυστραλιανό Όπεν θα πέσω στους 39 του κόσμου. Έχω να υπερασπιστώ ακόμα 120 πόντους τον Φλεβάρη. Από εκεί και πέρα, μέχρι το Βανκούβερ τον Αύγουστο, δεν έχω να υπερασπιστώ άλλους βαθμούς.
Η πιο δυνατή στιγμή που έζησες φέτος στην Αυστραλία ποια ήταν;
Η κατάκτηση του πρωταθλήματος του Σίδνεϊ. Για μένα ήταν, μετά την κατάκτηση του τουρνουά της Στοκχόλμης, μια επιβεβαίωση ότι είμαι εκεί. Μετά τη Στοκχόλμη, παρόλο που κέρδισα, είχα αμφιβολίες. Είμαι εκεί, δεν είμαι εκεί; Μετά το Σίδνεϊ, είπα στον εαυτό μου: «Ok Μάρκο, είσαι στον σωστό δρόμο, συνέχισε». Ξέρεις, υπάρχει και η πίεση ότι δίνω τόσα χρήματα. Τα έξοδά μου, όλα εγώ τα πληρώνω. Σχεδόν δεν με βοηθά κανείς.
Πόσα είναι μηνιαίως τα έξοδά σου;
Γύρω στις 30 με 35 χιλιάδες ευρώ τον μήνα... Ήθελα να σου πω ακόμα μια δυνατή στιγμή. Ήταν στο παιχνίδι με τον Φερέρ. Το ότι άντεξα τέσσερις ώρες και 12 λεπτά μέσα στη ζέστη ήταν πολύ σημαντικό. Μπορεί να είχα κράμπες στο τέλος, αλλά σε όλη τη διάρκεια του αγώνα έτρεχα πάνω – κάτω, ένιωθα δυνατός. Αυτά τα δύο γεγονότα μου έδωσαν την αυτοπεποίθηση να κάνω αυτό που κάνω και να μην φοβάμαι τίποτα. Να προχωρήσω με κλειστά μάτια!
Τι έγινε με την Adidas (πρώην σπόνσοράς του);
Ήταν θέμα τακτικής από εμένα, την ομάδα μου που χειρίζεται τα οικονομικά μου, τον πατέρα και τον δικηγόρο μου, να μην υπογράψουμε το συμβόλαιο που μας πρότεινε η Adidas, γιατί δεν ήμουν σε θέση να διεκδικήσω αυτά που ήθελα. Προτίμησα να περιμένω ώστε να πάω ξανά ψηλά και να πάρω τα χρήματα που πιστεύω ότι μου αξίζουν.
Μετά προέκυψαν άλλες εταιρείες που μας έκαναν προσφορές, όμως μέχρι στιγμής δεν βρέθηκε κάποια που να έλθει και να μου πει «Μάρκο πιστεύουμε ότι θα ξαναμπείς μέσα στους 10 καλύτερους του κόσμου, γι’ αυτό σου προσφέρουμε αυτό το συμβόλαιο». Όμως, από μένα εξαρτάται. Όταν θα καταφέρω να μπω στους 10, στους 5 καλύτερους του κόσμου, θα διεκδικήσω αυτό που πιστεύω ότι μου αξίζει!
Θέλεις να «αναγκάσεις» την Adidas να «μετανιώσει» που δεν σε σπόνσαρε;
Όχι, όχι. Θα προτιμούσα, από όλες τις μάρκες, να υπογράψω ξανά με την Adidas. Είναι μια μάρκα που μου αρέσει και είμαι πολύ ευχαριστημένος από τους ανθρώπους με τους οποίους δούλεψα για τρία – τέσσερα χρόνια.
Σε «πείσμωσε» κάπως το χαμηλό συμβόλαιο που σου πρότειναν;
Όχι. Περίμενα ότι θα μου πρότειναν χαμηλό συμβόλαιο. Έτσι είναι. Busines! Όταν είσαι μέσα στους 10 και πουλάς, θα σε πληρώσουν. Αν δεν είσαι, δεν θα σε πληρώσουν. Δεν είναι κάτι που το πήρα προσωπικά.
Η σημαία της Κύπρου, ο Φωτιάδης και οι φίλοι...
Από την Κύπρο και τους ανθρώπους της απογοητεύτηκες, τα είπαμε πολλές φορές. Γιατί επέλεξες να αγωνίζεσαι με αυτή την περιβολή;
Κατ’ αρχήν να σου πω ότι ο ΚΟΤ δεν με σπόνσαρε με περισσότερα χρήματα επειδή στη φανέλα, την κορδέλα μου κλπ είναι η σημαία της Κύπρου. Ο ΚΟΤ σπονσάρει το σλόγκαν που είναι στο μανίκι μου, το «love Cyprus». Εντάξει, ξέρετε πόσο αγαπώ την Κύπρο... Όταν βρω ευκαιρία να την βάλω μπροστά, το κάνω πάντα χωρίς να το σκεφτώ. Ήθελα να βάλω τη σημαία μας στη φανέλα μου και το έκανα.
Μετά τη μεγάλη επιτυχία σου στο Σίδνεϊ, ήλθε κάποιος να σου πει «ρε φίλε, έκανες τεράστια διαφήμίση στην Κύπρο, ευχαριστούμε, πάρε αυτά...» ή όχι;
Ε... όχι, προς το παρόν... (γέλια). Μόνο ο κ. Φωτιάδης (σ.σ. Φώτος) έμαθα ότι έκανε πάρα πολύ καλές δηλώσεις για μένα, τηλεφώνησε στη μητέρα μου και την συγχάρηκε. Είναι μια καλή ευκαιρία τώρα να του πω δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ενδιαφέρον του. Είναι ο μόνος που μπήκε στον κόπο να πάρει ένα τηλέφωνο. Πάντως, και από τον κόσμο άκουσα πολύ καλά λόγια για την απόφασή μου να βάλω τη σημαία μας στη φανέλα μου. Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να κάνεις έναν συμπατριώτη σου περήφανο...
Οι επιτυχίες σου ήλθαν σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για την κοινωνία της χώρας μας. Υποθέτω ενημερωνόσουν... Σε μια εποχή που χάσαμε εντελώς τον προσανατολισμό μας, αυτές οι επιτυχίες ήταν μια μικρή όαση...
Ναι, μάθαινα τι γινόταν. Είναι κρίμα, τι να πω. Κρίμα...
Οι φίλοι του fun zone σου, μου ζήτησαν να σου πω ένα γεια!
Θέλω να ευχαριστήσω τον κόσμο που με ακολουθεί, που με αγαπά, που πιστεύει σε μένα και που με σέβεται. Για μένα το πιο σημαντικό είναι κάποιος να σέβεται αυτό που κάνω. Δεν πιστεύω ότι είναι εύκολο αυτό. Μου αρέσει πολύ ο κόσμος που με σέβεται. Ο κόσμος που είναι εκεί πάντα, είτε χάσω, είτε κερδίσω, είτε είμαι καλά, είτε όχι. Με βλέπουν σαν ένα παιδί που προσπαθεί να κάνει κάτι για τον εαυτό του πρώτα και στέκονται με σεβασμό μπροστά σε αυτό. Μου αρκεί.
Με το γήπεδο που φτιάχνεις στην Παραμμύθα, τι γίνεται;
Προχωράει, αλλά δεν ξέρω να σου πω λεπτομέρειες...
