Τέλος στην αντίστροφη μέτρηση που είχε ξεκινήσει εδώ και πέντε σχεδόν χρόνια έδωσε στις 15 Φεβρουαρίου η Μόνικα Σέλες. Η –πρώτη- κορυφαία –πολιτογραφημένη Αμερικανίδα από το 1994- τενίστρια που ανέδειξε η Σερβία, αποφάσισε να εγκαταλείψει και μαθηματικά την ενεργό δράση, αποχωρώντας από τα κορτ με ένα πλούσιο βιογραφικό, έχοντας στο παλμαρέ της 53 τίτλους στο απλό, εκ των οποίων τα 9 Γκραν Σλαμ, έξι τίτλους στο διπλό και μια πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη των γυναικών.
«Το τένις αποτελούσε και αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου. Για αρκετό καιρό σκεφτόμουν την επιστροφή μου στην επαγγελματική δράση, αλλά, τελικά, αποφάσισα να μην ακολουθήσω αυτή την πορεία». Αυτά ήταν τα λόγια που επέλεξε η 34χρονη σήμερα Σέλες, για να βάλει τέλος σε μια, αναμφισβήτητα, πλούσια καριέρα. Η αποχή της από τους αγώνες από το 2003 και έπειτα, προμήνυε το τέλος, το οποίο ήρθε αρκετό καιρό μετά. Κι αν η επιτυχημένη επιστροφή της Λίντσεϊ Ντάβενπορτ μετά την εγκυμοσύνη της, της έδωσε μια κάποια ελπίδα, δεν ήταν τόσο «δυνατό» το κίνητρο.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η απόφασή της να σταματήσει επαγγελματικά θα της στερήσει τη δυνατότητα να αγωνίζεται, αφού όπως είπε «θα συνεχίσω να παίζω σε αγώνες επίδειξης για φιλανθρωπικούς σκοπούς, προωθώντας το άθλημα. Ανυπομονώ να ακολουθήσω πλέον άλλες ευκαιρίες που θα μου δοθούν, με το ίδιο πάθος και την ενέργεια που είχα για το τένις. Και φυσικά να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στα παιδιά μου και τα ζώα».
Η αρχή
Γεννημένη στις 2 Δεκεμβρίου 1973 στο Νόβι Σαντ της πρώην ενωμένης Γιουγκοσλαβίας η Σέλες έπιασε για πρώτη φορά ρακέτα σε ηλικία έξι ετών, με προπονητή τον πατέρα της, Κάρολι Σέλες. Στα εννιά της χρόνια κατακτά το πρώτο της τρόπαιο, ενώ στα 11 σηκώνει το τρόπαιο στο τουρνουά «Orange Bowl» στο Μαϊάμι, κινώντας το ενδιαφέρον του προπονητή, Νικ Μπολιτιέρι. Η παρουσία της είχε γίνει ήδη αισθητή στον κόσμο του αθλήματος και το 1986 η Σέλες μετακομίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να συνεχίσει τις προπονήσεις της στην ακαδημία του Μπολετιέρι για τα δύο επόμενα χρόνια.
Γεννημένη πρωταθλήτρια
Το 1988 γίνεται επαγγελματίας σε ηλικία μόλις 14 ετών και αμέσως κάνει τη διαφορά. Το 1989 φτάνει ως τα ημιτελικά του Ρολάν Γκαρός, γνωρίζοντας την ήττα από τη Στέφι Γκραφ, Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης, και ολοκληρώνει τη σεζόν στο Νο6 της σχετικής λίστας. Ένα χρόνο μετά παίρνει την… εκδίκησή της από τη Γερμανίδα αντίπαλό της, αυτή τη φορά στον τελικό του Γαλλικού Όπεν, το οποίο κατακτά με 7-6, 6-4. Εκτός από το πρώτο της μεγάλο τρόπαιο γίνεται, παράλληλα, η νεότερη πρωταθλήτρια του τουρνουά, σε ηλικία 16 ετών και 6 μηνών.
Από εκεί και έπειτα όλα ήταν… γραμμένα. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο και η μοίρα είχε μεγάλα σχέδια για εκείνη. Η περίοδος 1990-1993 ήταν για τη Σέλες ό,τι μπορούσε να φανταστεί και να ζητήσει ένας αθλητής τένις που έχει μόλις αρχίσει τα επαγγελματικά του βήματα. Τον Ιανουάριο του 1991 κατακτά και το Αυστραλιανό Όπεν κόντρα στη Μαρτίνα Ναβρατίλοβα ενώ δύο μήνες μετά «καθαιρεί» από την παγκόσμια κατάταξη τη Στέφι Γκραφ. Ακολουθεί η κατάκτηση του Γουίμπλεντον και του US Open, τίτλους τους οποίους υπερασπίζεται με επιτυχία και τον επόμενο χρόνο, πλην του Βρετανικού Όπεν, στο οποίο επικράτησε η μόνιμη αντίπαλός της, Γκραφ.
Σε εκείνο το διάστημα, από τον Ιανουάριο του 1991 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 1993 βρίσκεται στο Νο1 στη λίστα των γυναικών, έχοντας στο παλμαρέ της εκπληκτικά ποσοστά, που μεταφράζονται σε 22 τίτλους σε 34 τουρνουά που λαμβάνει μέρος, χάνοντας μόλις έναν τελικό (!), με ρεκόρ 159 νίκες – 12 ήττες, με ένα επιμέρους 55-1 στα Γκραν Σλαμ και ποσοστό επιτυχίας 92,9%.
Η επίθεση
Όμως πάντα υπάρχει η… παραφωνία για να καταστρέψει ένα αρμονικά πλασμένο περιβάλλον και η Σέλες δεν θα μπορούσε να αποτελέσει την εξαίρεση. Στις 30 Απριλίου του 1993 σημειώνεται ένα από τα μελανότερα περιστατικά στο τένις, προκαλώντας σοκ στον παγκόσμιο αθλητικό και την ίδια τη Σέρβα τενίστρια. Ένα γεγονός που, όπως αποδείχθηκε, ήταν καθοριστικό για την πορεία της καριέρας της.
Κατά τη διάρκεια του τουρνουά του Αμβούργου και στο πλαίσιο της προημιτελικής φάσης, κατά την οποία η Σέλες αντιμετωπίζει την Μαγκνταλένα Μαλέεβα και βρίσκεται μπροστά στο σκορ με 6-4, 4-3, ένας 38χρονος Γερμανός, ο Γκίντερ Πάρτσε, οπαδός της Στέφι Γκραφ, διασχίζει από τις κερκίδες τον αγωνιστικό χώρο ανενόχλητος και μαχαιρώνει πισώπλατα τη Σέρβα.
Η διακομιδή της στο νοσοκομείο ήταν άμεση. Και μπορεί η πληγές να επουλώθηκαν σε διάστημα λίγων εβδομάδων, αλλά ο ψυχικός κόσμος της Σέλες είχε «τραυματιστεί» μόνιμα. Τόσο που χρειάστηκε να περάσουν 28 μήνες για να ξαναπιάσει τη ρακέτα. Αφού πρώτα έγινε η αιτία να αυξηθούν τα μέτρα ασφαλείας στα κορτ. Ο δράστης ουδέποτε υπέστη τις συνέπειες, αφού μπήκε σε ειδικό πρόγραμμα παρακολούθησης, επικαλούμενος ψυχολογικά προβλήματα.
Φυσικά το γεγονός αυτό, ανάγκασε τη Σέλες να δηλώσει ότι δεν πρόκειται να αγωνιστεί ξανά επί γερμανικού εδάφους. «Αυτό που φαίνεται να ξεχνά ο κόσμος είναι ότι αυτός ο άνθρωπος με μαχαίρωσε εσκεμμένα και δεν τιμωρήθηκε ούτε στο ελάχιστο. Δεν αισθάνομαι άνετα να γυρίσω εκεί. Δεν βλέπω κάτι τέτοιο να γίνεται», είχε πει τότε.
Παρακολουθήστε τη συνέντευξη της Μόνικας όπου μιλά για το επεισόδιο.
Η επιστροφή
Το 1995 κι αφού ένα χρόνο πριν είχε πάρει την αμερικάνικη υποκοότητα, η επιστροφή της συνοδεύεται με την κατάκτηση του τουρνουά στον Καναδά. Λίγες μέρες μετά χάνει στον τελικό του US Open από την Γκραφ, για να επιστρέψει δριμύτερη την επόμενη αγωνιστική περίοδο σηκώνοντας εκ νέου το τρόπαιο του Αυστραλιανού Όπεν. Αυτός ήταν και ο τελευταίος τίτλος Γκραν Σλαμ στην καριέρα της. Μεσολάβησε το 1996 ο τίτλος του Fed Cup με τις ΗΠΑ, τον οποίο κατέκτησε και το 2000, χρονιά που στέφθηκε χάλκινη Ολυμπιονίκης στο Σίδνεϊ. Το 1998 ο θάνατος του πατέρα της, της δίνει άλλο ένα «χτύπημα», εκείνη όμως βρίσκει τη δύναμη να συνεχίσει. Φτάνει ως τον τελικό του Ρολάν Γκαρός και γνωρίζει την ήττα από την Ισπανίδα, Σάντσες Βικάριο.
Ο τραυματισμός και το τέλος
Την άνοιξη του 2003 ένας τραυματισμός στο πόδι τη θέτει και πάλι εκτός αγώνων. Αυτό ήταν και το τελειωτικό χτύπημα. Από εκεί και έπειτα όλα άρχισαν να μετρούν αντίστροφα, αφού η ίδια δεν μπόρεσε ποτέ να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο και να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Κατά τη διάρκεια αγώνων επίδειξης κόντρα στη Μαρτίνα Ναβρατίλοβα τον Νοέμβριο του 2005 –έχασε και τους δύο αγώνες- η Σέλες ανακοινώνει ότι θα ετοιμάζεται από τις αρχές του νέου έτους να μπει και πάλι στα κορτ. Κάτι που δεν έκανε ποτέ. Στην επόμενη ανακοίνωσή της, έριξε οριστικά τους τίτλους τέλους.
Ας θυμηθούμε μερικούς ιστορικούς αγώνες:
Monica Seles vs. Martina Hingis
Monica Seles V Chris Evert. Houston 1989
